Елена Ваенга — Черёмуха tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Черёмуха", wykonawca: Елена Ваенга.
Tekst piosenki
Написала я тебе всего письмо — читай
Сколько между нами было снов и слов — считай
Тихая печаль, и не надо слёз
Ты меня прости, но было всё всерьёз
Спасибо тебе за всё
Что было — прошло, прошло
Голыми руками счастье держали
Плыли над городом белыми облаками, было не холодно
Мы не думали, мы не гадали, даже не знали,
А только карты холодные на столы раскидали
Всё дороги бубновые, да виновые хлопоты
Наша жизнь перебегами, да любовь с пересчётами
Наши песни не спеты, наши судьбы не поняты,
А забыли, наверное, что ведь ходим под Богом все
Закрываю я твои глаза рукой — смотри
Всё что обо мне ты так хотел узнать — внутри
Тихая печаль и не надо слов
Ты меня прости, но было все всерьез
Города и страны, как книги листала
Ничего я не забыла, ничего, я вспоминала
Старые районы, старые кварталы, где меня не забыли
Где всего всегда мне было, мама, мало,
А у меня немеют руки и немеют губы
От твоей-моей такой глупой разлуки
Я то знала, что будет немного больно,
Но я не говорила тебе «довольно»
Спасибо тебе за всё
Что было — прошло, прошло
Tłumaczenie tekstu piosenki
Napisałem Ci cały list-Czytaj
Ile między nami było snów i słów-policz
Cichy smutek i nie łez
Przepraszam, ale to było na poważnie.
Dziękuję za wszystko.
Co było — minęło, minęło
Gołymi rękami szczęście trzymano
Pływaliśmy nad miastem białymi chmurami, nie było zimno
Nie myśleliśmy, nie zgadywaliśmy, nawet nie wiedzieliśmy,
I tylko zimne karty na stoły rozrzucone
Wszystkie drogi są tamburynowe, tak kłopoty z poczuciem winy
Nasze życie biegnie, tak miłość z przeliczeniami
Nasze piosenki nie są śpiewane, nasze losy nie są rozumiane,
I zapomnieli, prawdopodobnie, że chodzimy pod Bogiem wszystko
Zamykam twoje oczy ręką-Zobacz też
Wszystko, co o mnie chciałeś wiedzieć, jest w środku.
Cichy smutek i bez słów
Przepraszam, ale to było na poważnie.
Miasta i kraje jako księgi Liszta
Nic nie zapomniałam, nic, pamiętam
Stare dzielnice, stare dzielnice, gdzie mnie nie zapomniano
Gdzie zawsze było wszystko, Mamo, to za mało,
A moje ręce drętwieją i usta drętwieją
Od twojej, mojej głupiej separacji.
Wiedziałam, że będzie bolało.,
Ale nie powiedziałam ci "dość".»
Dziękuję za wszystko.
Co było — minęło, minęło