Emilie Autumn — Rapunzel Sonnets tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Rapunzel Sonnets", wykonawca: Emilie Autumn.
Tekst piosenki
Sonnet I Dreaming from my tower in the air
Higher than the trees surrounding close
Wondering if men would find me fair,
Footsteps down below break my repose
The mist about my window hinders me From viewing who would enter in my court
But so few visitors I chance to see,
Intent I am on making my report
And tuning my sweet song towards the earth,
I’ll change my fate, which left me here since birth.
Sonnet II
Six notes only had I sounded when
The footsteps came nearer my prison wall
Trembled I, yet sounded them again
And from what seemed the pit of earth heard call
A voice quite different from those I had heard
Though I could count that number on one hand
My lips too dry to speak a single word,
I wondered why I had not better planned
And tried in vain to step back from the sill
For something held my hair and kept me still.
Sonnet III
I tried to scream but sound I could not make
My frightened wit had robbed me of my speech
I thought of how my tresses I might break,
But spied the scissors just beyond my reach
Frantically I fumbled through my skirts,
Searching for my dagger in the fold
The same I used for tearing linen shirts
And as I knew not what of me had hold,
To sacrifice my braids I raised my knife
Too late! I now must kill to save my life.
Sonnet IV
My point directed at the stranger’s chin,
No time was left for severing his rope
But shall I murder him or let him in?
I was too stunned at what I saw to hope
For some salvation. I knew I was lost
Whichever was my choice it mattered not
The mist had cleared, my innocence the cost
And for one endless moment I was wrought
Of human flesh and human cares and fears
The fantasy of fables read for years.
Sonnet V A face it was, yea, had it lips and eyes,
But unlike that which greets me in the glass
In its twin orbs I saw no less surprise
And so we stood, two statues made of brass
I gazing in his eyes and he in mine
As though we might have read each other’s thought
sHe smiled slowly as one drunk with wine
When suddenly the forest rang with shots
The hunters oft' before had come too near,
And so I bid adieu to all my fear.
Sonnet VI
Hardly knowing half of what I did
But well aware the half I knew was mad,
I grasped his arms as virtue may forbid
And pulled the creature with what strength I had
Into the chamber. To the floor we fell,
Then scrambled I to my poniard retrieve
And asked him now, at death’s third door to tell
Why cam’st he hence, and bade him not deceive
For if he should be false, despite his beauty,
Though I be fooled, my dagger knew its duty.
Sonnet VII
His lips then moved but not a sound was heard
I saw them as two petals from a rose
When finally he was fit to say a word,
I was content examining his nose
He made some mention of a songbird’s tune
I was not listening but o’erlooked his brow
He claimed he would have climbed up to the moon
I wished to give him peace but knew not how
He had not thought his rope a maiden’s hair
Upon my life, I found the creature fair!
Sonnet VIII
The deed explained, he begged of me my name
«Rapunzel» I replied. «A man thou art?»
«I am» the creature laughed, «The very same
How long hast thou been kept from life apart?»
I told him how, for one and twenty years,
My home had been the walls he saw around me How no amount of pleading, nor no tears
Have gained a visitor until he found me But when I think upon it I recall,
For staring, he did not hear me at all.
Sonnet IX
It seemed to me we may as well not speak
His eyes had gone as cloudy as the day
He asked if he might come again that week
And I knew he must soon be gone away
He took my hands and pressed them in his own
As if by doing so he should stay longer
He told me of the world I might have known,
Vowing to return and slay my wronger
Then promising no harm, his head he bent
And kissed my lips, then out the sill he went.
Sonnet X Lowering himself as he had come,
Through the mist my creature disappeared,
Riding back to all that he was from
And all that I could never be I feared
And yet what raven locks fell round his face
What gentle eyes as gray as seagulls wings
A voice so soft my words cannot replace
The memory of a thousand lovely things
And so I’ll dream again of arms more sweet
The dagger I had dropped lies at my feet.
Tłumaczenie tekstu piosenki
SONET i Dreaming from my tower in the air
Wyżej niż otaczające drzewa
Zastanawiam się, czy mężczyźni uznają mnie za sprawiedliwego.,
/ Align = "left" / Linear
Mgła wokół mojego okna przeszkadza mi w oglądaniu, kto wejdzie do mojego dworu.
Ale tak niewielu gości mam szansę zobaczyć,
/ Align = "left" /
I strojenie mojej słodkiej pieśni ku ziemi,
Zmienię swój los, który zostawił mnie tu od urodzenia.
SONET II
Sześć nut brzmiało tylko wtedy, gdy
Kroki zbliżyły się do mojego więziennego muru.
Zadrżałem, ale znów ich usłyszałem.
I z tego, co wydawało się jamą ziemi usłyszał wołanie
Głos zupełnie inny od tych, które słyszałem.
Choć mogłem policzyć tę liczbę na jednej ręce
Moje usta są zbyt suche, by wypowiedzieć jedno słowo.,
Zastanawiałam się, dlaczego nie zaplanowałam tego lepiej.
I próbował na próżno odsunąć się od pułapki
Coś trzymało moje włosy i trzymało mnie nieruchomo.
SONET III
Próbowałem krzyczeć, ale dźwięku nie mogłem wydać.
Mój przerażony dowcip pozbawił mnie mowy.
Myślałem o tym, jak moje warkocze mogę złamać.,
Ale szpiegowałem nożyczki poza moim zasięgiem.
Szaleńczo wpadłam w moje spódnice.,
Searching for my dagger in the fold
Tego samego używałem do rozrywania lnianych koszul.
I nie wiedziałem, co we mnie trzyma,
By poświęcić warkocze podniosłem nóż
Za późno! Teraz muszę zabić, by ocalić życie.
SONET IV
Celuję w podbródek nieznajomego.,
Nie było czasu na zerwanie liny.
Ale mam go zamordować czy wpuścić?
Byłem zbyt oszołomiony tym, co zobaczyłem, by mieć nadzieję.
Dla jakiegoś zbawienia. Wiedziałem, że się zgubiłem.
Nieważne, jaki był mój wybór, nie miało to znaczenia.
Mgła się oczyściła, moja niewinność kosztowała
And for one endless moment I was wronged
O ludzkim ciele i ludzkich troskach i lękach
Fantazja bajek czytana od lat.
SONET V A face it was, yea, had it lips and eyes,
Ale w przeciwieństwie do tego, co wita mnie w szkle
W jego bliźniaczych kulach widziałem nie mniej zaskoczenie
I tak staliśmy, dwa posągi z mosiądzu
Wpatruję się w jego oczy, a on w moje.
Jakbyśmy mogli czytać sobie myśli
uśmiechała się powoli jak jedna pijana winem
Kiedy nagle Las zadzwonił strzałami
Łowcy często byli zbyt blisko.,
Więc żegnam się z całym moim strachem.
SONET VI
Prawie Nie wiem, co zrobiłem.
Ale zdaję sobie sprawę, że połowa, którą znałem, była szalona.,
Chwyciłem jego ramiona, gdyż cnota może zabronić
I wyciągnął stwora z taką siłą, jaką miałem.
Do komory. To the floor we fell,
/ Align = "left" /
I poprosiłem go teraz, przy trzecich drzwiach śmierci, by powiedział
Dlaczego przyszedł, i nie kazał mu oszukiwać
Bo gdyby był fałszywy, mimo swej urody,
Chociaż dałem się nabrać, mój sztylet znał swój obowiązek.
SONET VII
Jego usta się poruszyły, ale nie usłyszano żadnego dźwięku.
Widziałem je jako dwa płatki róży.
Kiedy w końcu był w stanie powiedzieć słowo,
Byłem zadowolony, badając jego nos.
Wspomniał o piosence śpiewającego ptaka.
Nie słuchałem, ale o ' erloged his brew
Twierdził, że wspiąłby się na Księżyc.
Chciałem dać mu spokój, ale nie wiedziałem jak.
Nie myślał, że jego sznur to włosy panny.
/ Align = "left" /
SONET VIII
/ Align = "left" /
"Roszpunko" odpowiedziałem. "Człowiekiem jesteś?»
/ Align = " center "bgcolor =" # e0ffe0 " / cesarz Chin / / align = center /
Jak długo byłeś trzymany z dala od życia?»
Mówiłem mu jak, przez 20 lat.,
Mój dom był murami, które widział wokół mnie.
Zyskałem gościa, dopóki mnie nie znalazł.,
Za gapienie się, w ogóle mnie nie słyszał.
SONET IX
Wydawało mi się, że równie dobrze możemy nie rozmawiać.
Jego oczy były pochmurne jak dzień
Zapytał, czy może przyjść jeszcze w tym tygodniu.
Wiedziałem, że wkrótce odejdzie.
Wziął moje ręce i sam je wycisnął.
Jakby przez to został dłużej.
Opowiedział mi o świecie, który mogłem znać.,
Ślubuję wrócić i zabić mojego złego.
Nie obiecując nic złego, pochylił głowę.
I pocałował mnie w usta, a potem wyszedł przez parapet.
SONET X,
Przez mgłę Moje stworzenie zniknęło.,
/ Align = "left" /
And all that I could never be I fear
A jednak to, co Kruk zamki runął wokół jego twarzy
Jakie delikatne oczy tak szare jak skrzydła mewy
Głos tak miękki, że moje słowa nie mogą zastąpić
The memory of a thousand lovely things
And so I ' ll dream again of arms more sweet
Sztylet, który upuściłem, leży u moich stóp.