Enrico Ruggeri — Il capitano tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Il capitano", wykonawca: Enrico Ruggeri.
Tekst piosenki
Ho costeggiato dirupi profondi,
seguendo sirene di mari di mondi.
Ho capito la notte più nera cercando le tracce di vita.
Ed ho avuto compagni di strada,
perduti a contare le stelle coi tempi scaduti,
che dentro alla cenere trovano pace da sempre sognata.
E tenendo le porte comunque socchiuse
ho lasciato persone ferite e deluse nel viaggio.
Quando volevo partire, quando morivo di nostalgia.
Quando volevo tornare, quando volevo cambiare.
Ho camminato su lame taglienti,
malgrado le corde strappate coi denti
e le bende macchiate di sangue più rosso del vino bevuto.
Ed ho visto coprire di terra gli amici
portando orgoglioso le mie cicatrici,
giocando la vita a bruciare del tempo per niente perduto.
E tenendo le mani mai troppo pulite
ho lasciato persone ferite sparite nel viaggio.
Quando volevo partire, quando morivo di nostalgia.
Quando volevo tornare, quando volevo cambiare.
E ora che sono più solo di prima,
la barca nel porto legata alla cima
è uno scheletro nero antracite che dondola lento sul mare.
E consegno i peccati ad un Dio sconosciuto
che spero non sappia di come ho vissuto
e conosca soltanto il dolore provato nel farmi lasciare,
di quando, guardando quegli occhi per terra,
ho portato persone alla guerra mettendole in viaggio.
Quando volevo partire, quando morivo di nostalgia.
Quando volevo tornare, quando volevo cambiare.
(Grazie a rs staff per questo testo)
Tłumaczenie tekstu piosenki
Okrążyłem Głębokie klify,
w ślad za syrenami mórz światów.
Uświadomiłem sobie najciemniejszą noc, szukając śladów życia.
I miałem kolegów z ulicy,
straty liczą Gwiazdy wygasłe,
że w popiołach znajdują spokój, o którym zawsze marzyli.
I trzymając drzwi wciąż uchylone
zostawiłem rannych i sfrustrowanych ludzi w podróży.
Kiedy chciałem wyjechać, kiedy Umierałem z tęsknoty.
Kiedy chciałem wrócić, kiedy chciałem się zmienić.
Chodziłem po ostrych ostrzach.,
pomimo podartych lin z zębami
a opatrunki z krwią są bardziej czerwone niż wino.
I widziałem, jak przyjaciele pokrywają ziemię
dumnie nosić moje blizny,
grając życie, aby spalić czas, aby nic nie stracić.
I trzymaj ręce nigdy nie za czyste
zostawiłem rannych w drodze.
Kiedy chciałem wyjechać, kiedy Umierałem z tęsknoty.
Kiedy chciałem wrócić, kiedy chciałem się zmienić.
A teraz, że jestem bardziej samotny niż kiedyś,
Łódź w porcie przywiązana do szczytu
jest to Czarny Szkielet antracytowy, powoli kołyszący się nad morzem.
I przekazuję grzechy nieznanemu Bogu
który, mam nadzieję, nie wie o tym, jak żyłem
i znam tylko ból, który odczuwałam, kiedy pozwalałam mi odejść.,
kiedy patrząc w te oczy w ziemię,
sprowadziłem ludzi na wojnę i wysłałem ich w podróż.
Kiedy chciałem wyjechać, kiedy Umierałem z tęsknoty.
Kiedy chciałem wrócić, kiedy chciałem się zmienić.
(Dzięki rs staff dla tego tekstu)