Enzo Enzo — Les Grands Horizons tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Les Grands Horizons", wykonawca: Enzo Enzo.
Tekst piosenki
ou sont nos jambes à nos cous
nos tire-d'ailes, nos 400 coups
nos sahara de bacs à sable
nos petites danseuses arabes
ou sont les nuages goulus
qui déboulaient sur les talus
comme des troupeaux de bisons
ou sont nos mappemondes vierges
nos frissons, nos festins de neige
nos à-plus-soif, nos fronts tetus
toutes nos brides rabattues
ou sont nos ratures ou sont-elles
nos cicatrices immortelles
les fissures de nos prisons
ou sont les grands horizons?
ou sont nos zéros de conduite
nos lassos, nos lignes de fuite
nos pertes de vue et d’haleine
la cantine bleu des baleines
nos espadrilles de sept lieus
quand on jouait à saute-banlieue
vers nos ages de déraison
ou sont nos voiles et ou sont elles
nos banderoles de dentelles
la face cachée de nos yeux
et nos vésuve silencieux
nos rages et nos à-bout-de-souffle
qui donc a tricoté des moufles
sur nos points d’interrogation
ou sont les grands horizon?
peut-etre on était pas de taille
on est passés entre les mailles
ou bien on n’s’est pas aperçu
que notre orgueil marchait dessus
a moins que nos dernières boussoles
désossées au dernier sous-sol
sucent les racines du gazon
faudrait pas recoudre les trous
du fond des poches de rimbaud
faudrait q’on s’aime, q'on s'ébroue,
et q’on se trouve un peu moins beaux
sur la peau grise des pavés, hisser haut
le verbe rever
jusq’aux cils de nos maisons
hissons les grands horizon
(Merci à ropers pour cettes paroles)
Tłumaczenie tekstu piosenki
lub nasze nogi na naszych szyjach
nasze skrzydła, nasze 400 strzałów
nasze Sahary piaskownicy
nasze małe Arabskie tancerki
lub huczące chmury
które rozpadały się na Skarp
jako stada żubrów
lub nasze puste karty
nasze dreszcze, nasze śnieżne uczty
nasze k-Więcej-pragnienie, nasze czoła tetus
wszystkie nasze składane kołnierze
albo nasze struktury, albo oni
nasze nieśmiertelne blizny
pęknięcia naszych więzień
gdzie są wielkie horyzonty?
lub nasze wiodące zera
nasze Lasso, nasze linie wycieku
nasza utrata wzroku i oddechu
niebieska stołówka wielorybów
nasze trampki z siedmiu lle
kiedy graliśmy na przedmieściach
do naszych stuleci wykolejenia
lub nasze wiatry i lub są
nasze sztandary sznurowadeł
twarz ukryta przed naszymi oczami
i nasze milczące Wezuwiusze
nasze raje i nasze bez tchu
kto tak robi na drutach rękawiczki
na naszych znakach zapytania
gdzie są wielkie horyzonty?
może nie byliśmy wielcy.
przeszliśmy między Kolczugami.
albo nie zauważyliśmy.
że nasza duma chodziła po nim
chyba, że nasze najnowsze kompasy
bez kości w ostatniej piwnicy
ssać korzenie darni
trzeba zszyć otwory
z głębi kieszeni Rimbauda
musimy się kochać, musimy się kochać.,
i znajdujemy się trochę mniej przystojni
na szarej skórze kostki brukowej, wysoko
czasownik Rever
do rzęs naszych domów
Wznieśmy wielkie horyzonty
(Dziękuję ropersowi za te słowa)