Equilibrium — Wenn Erdreich Bricht tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Wenn Erdreich Bricht", wykonawca: Equilibrium.
Tekst piosenki
Einst herrschte ein König, in Perchtas Landen weit,
Zum Leid bekannt für Mensch und Tier, wohl seiner Grausamkeit.
Auch sein Weib nebst seiner Kinder, ganze sieben an der Zahl,
Folgen ihm zu Niedertrachten, bei jedem einzigen Mal!
Zu hohem Rosse zieh’n sie los, unter donnernd' schlagend' tritt,
Die königliche Jagdhundschaft, an ihrer Seite eilt sie mit.
Denn sie streben gerne an, ihr aller höchst' Pläsier,
Zu Tode hetzen des Forstes lebend' Waldgetier!
Zieh’n unter tosend' Horngebläs' hinaus ins Dämmerlicht,
Von seines Landes Kindern nun, ein Häuschen sie in Sicht.
Wartend auf des Königs Ruf, die wilde Reiterei,
lenken rasch die Rösser ein, zu masslos' Raserei!
Zertrampelt wird die Greisin drauss' vor der schützend Tür,
Ihr Enkel teilt ihr Schicksal, durch des Rosses tödlich Kür.
Die Alten hasten gar zu hilf', draus in der kalten Nacht.
Das end' des graus’gen Werkes, von reissend' Hunden vollbracht!
In ihrer qualvoll' Todespein, sich die Greisin windet.
Des Königs Folgschaft um sie schart, dass sie auch nicht entwindet.
Sinnt sich nach höchstem Beistand, zu strafen ihre Schinder,
Verflucht im letzten Atemzug, den König, Weibe, und die Kinder!
Bald soll’n Felder bersten, selbst schwerstes Erdreich bricht.
So soll' n eis’ge, Winde peitschen, der Götter Strafgericht!
Feuer züngelt aus dem Felde, in gleissend stechend Licht.
Zu lang das Unheil währte, bald naht der Götter Pflicht!
Und so wie ihr Satz verklungen, das Leben aus ihr weicht,
Der Boden stark erzittert, wie zum End' der Welt es reicht.
Kein Erbarmen noch Straferlass, für König, Weib und Brut.
Vergolten ihre Taten nun, zu Stein verwandelt in lodernder Glut!
Pilger von Fern gekommen, gedenk' des Peines Quell',
Ersuch' des Berges Geiste, dass zieh’n lässt er dich schnell.
Doch auch ihr geltend' Riegen hört, besinnt euch solch' Geschicht',
Gedenkt der wahren Pflichten sonst dran eure Macht zerbricht!
Doch bald soll’n Felder bersten, selbst schwerstes Erdreich bricht.
So soll' n eis’ge, Winde peitschen, der Götter Strafgericht!
Feuer züngelt aus dem Felde, in gleissend stechend Licht.
Zu lang das Unheil währte, bald naht der Götter Pflicht!
Tłumaczenie tekstu piosenki
Kiedyś panował król, w ziemiach Perchty daleko,
Do cierpienia znanego ludziom i zwierzętom, prawdopodobnie przez ich okrucieństwo.
A jego żona wraz z jego dziećmi, aż siedem w liczbie,
Podążaj za nim, aby zestrzelić, za każdym razem!
Do wysokich koni pociągnij je, pod grzmotem "cios" kopanie,
Królewski pies myśliwski, po jej stronie w pośpiechu.
Ponieważ lubią dążyć do tego, aby ich wszystkie najwyższe błagania,
Na śmierć pędzi Las żywy ' leśnej bestii!
Wyjdź pod szalejącą dmuchawą o zmierzchu,
Z ich ziemi dzieci teraz, dom w ich oczach.
Czekając na wezwanie króla, dzika jazda,
które Rösser jest szybko kierować do martwego ' szaleństwo!
Staruszka drauss miał zostać wykorzeniony ' do drzwi ochronnych,
Jej wnuk podziela jej los, śmiertelnie ranny przez konia.
Starcy nawet pospieszyli na ratunek, w zimną noc.
Koniec 'szarej' pracy, perfekcyjnej przez rozerwane ' psy!
W ich boleśnie ' śmiertelnej agonii, stara kobieta wije się.
Król pilnuje jej, żeby też nie uciekła.
Poczuj się na najwyższym poziomie, aby ukarać swoich Schinderów,
Przeklęty na ostatnim oddechu król, żony i dzieci!
Wkrótce pola pękną, nawet najcięższa Ziemia pęknie.
Więc niech lód, wiatry tryskają, bogowie osądzają!
Ogień zapalił się z pola, zalewając równomierne przenikliwe światło.
Zbyt długo trwało zło, wkrótce zbliża się obowiązek bogów!
I jak brzmiało jej zdanie, życie z niej uciekło,
Ziemia mocno drży, jak do końca ' świata to wystarczy.
Bez ułaskawienia, bez kary dla króla, żony i potomstwa.
Oddaj teraz swoje czyny, zamieniając kamień w płonące węgle!
Pielgrzymi z daleka przyszedł, pamiętne 'des peines źródła',
Szukaj ducha góry, aby pozwolił Ci szybko.
Ale ty, twierdząc, że słyszysz, pamiętaj o takiej historii,
Pamiętaj o prawdziwych obowiązkach, w przeciwnym razie twoja moc się zepsuje!
Ale wkrótce pola muszą pęknąć, nawet najcięższa Ziemia pęka.
Więc niech lód, wiatry tryskają, bogowie osądzają!
Ogień zapalił się z pola, zalewając równomierne przenikliwe światło.
Zbyt długo trwało zło, wkrótce zbliża się obowiązek bogów!