Eric Andersen — Plains of Nebrasky-o tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Plains of Nebrasky-o", wykonawca: Eric Andersen.
Tekst piosenki
Have you heard about a country where the rivers run free,
That’s a place where I think you ought to go Where the corn stands high, tall as the sky,
On the great plains of Old Nebrasky-O.
In school I read of men who died by the gun,
But not of those who died by the hoe.
The land has drunk the rains of many a farmer’s blood
Now forgotten and buried long ago.
Where are the hands that plowed fields without sleep
Hands that saved a dying calf without rest
Where are the feet that walked down them hot dusty trails
On their way to seek their fortunes going west.
And where are the fathers who died in the dust
And mothers who died hungry in the snow
And where are the kids that watched the banks plow their houses down
Those are the things I guess my teaches never knowed.
You tell me drought hurt only corn and not men
You smile and say hard times have gone away
I guess I should listen to my city politician
Who keeps telling me these are better days.
Is there anybody left to walk a muddy mile
Is courage a word that’s only said
Is it true them dusty days are days that never really were
But are only tales in books to be read.
Have you heard about a country where the rivers run free,
That’s a place where I think you ought to go Where the corn stands high, tall as the sky,
On the great plains of Old Nebrasky-O.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Słyszałeś o kraju, gdzie rzeki płyną swobodnie?,
To jest miejsce, gdzie myślę, że powinieneś pójść gdzie kukurydza stoi wysoko, wysoko jak niebo,
Na Wielkich Równinach starej Nebraski.
W szkole czytałem o ludziach, którzy zginęli od broni.,
Ale nie tych, którzy zginęli od motyki.
Ziemia wypiła deszcz wielu krwi farmera
Teraz zapomniany i pogrzebany dawno temu.
Gdzie są ręce, które zaorały pola bez snu
Ręce, które uratowały umierające cielę bez odpoczynku
Gdzie są stopy, które szły po tych gorących, zakurzonych szlakach
W drodze, by szukać fortuny, jadą na zachód.
A gdzie są ojcowie, którzy umarli w prochu?
I matki, które umierały głodne w śniegu
I gdzie są dzieci, które patrzyły, jak banki zaorały swoje domy w dół
To są rzeczy, o których moi nauczyciele nigdy nie wiedzieli.
Mówisz mi, że susza rani tylko kukurydzę, a nie ludzi.
Uśmiechasz się i mówisz, że ciężkie czasy minęły.
Chyba powinienem posłuchać mojego polityka miasta.
Który ciągle mi powtarza, że to lepsze czasy.
Czy został ktoś, kto przejdzie błotnistą milę?
Czy odwaga to słowo, które jest tylko powiedziane
Czy to prawda, że te zakurzone dni to dni, które nigdy nie były
Ale są tylko opowieści w książkach do przeczytania.
Słyszałeś o kraju, gdzie rzeki płyną swobodnie?,
To jest miejsce, gdzie myślę, że powinieneś pójść gdzie kukurydza stoi wysoko, wysoko jak niebo,
Na Wielkich Równinach starej Nebraski.