Eric Toulis — Les Poches tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Les Poches", wykonawca: Eric Toulis.
Tekst piosenki
Quand l’aube approche
Les vieilles poches
Se couchent dans leurs draps qui collent
Jusqu'à l’heure des sorties d'écoles
Puis au réveil elles vomissent
Leurs cauchemars à l’anis
Boivent un fond de
Café bouillu café foutu
Les poches n’ont rien d’autre à faire
Que de noyer dans l’anisette
Les souvenirs sous la poussière
Qu’elles cachent dans leurs pauvres têtes
Elles n’ont plus un seul ami
Plus d’ennemis et plus d’envies
Alors elles claquent leurs pensions
Dans la potion
Les poches les poches
Le long des rues de leur quartier
Tenant à peine sur leurs cannes
Elles enrichissent bistrotiers
Et autres marchands de tisane
Qui les traitant de sac à vin
De loques humaines et de vauriens
Sont malgré tout tout bien contents
D’empocher tout leur sale argent
De poche c’est moche
De temps en temps elles sourient
Laissant voir leurs gencives rouges
Le reste de leurs dents jaunies
Par cent ans de vie dans les bouges
Cent ans de vie en solitaire
Et de fumée de tabac brun
Cent ans d’ennui et de misère
A des comptoirs sans lendemains
Les poches les poches
Et puis un jour ne les voyant plus
En demandant de leurs nouvelles
On apprend qu’on n' les verra plus
Qu’en douce elles se sont fait la belle
Traîner leurs guêtres dans le ciel
Au grand comptoir universel
Pourvu qu' les canons soient gratuits
Au paradis
Des poches des cloches
Tłumaczenie tekstu piosenki
Kiedy zbliża się świt
Stare kieszenie
Leżeć w swoich lepkich prześcieradłach
Do czasu wydania szkół
Potem, kiedy się budzą, wymiotują.
Ich anyżowe koszmary
Piją tło z
Parzona kawa przeklęta kawa
Kieszenie nie mają już nic do roboty.
Niż utopić w aniset
Wspomnienia pod kurzem
Co ukrywają w swoich biednych głowach
Nie mają już przyjaciół.
Więcej wrogów i więcej trakcji
Więc klaszczą w swoje emerytury.
W eliksirze
KIESZENIE kieszenie
Ulicami ich dzielnicy
Ledwo trzymając się swoich lasek
Wzbogacają Bistro
I inni handlarze herbatą ziołową
Kto traktuje je winem
Od ludzkich frajerów i od złoczyńców
Nadal bardzo zadowoleni
Zdobyć wszystkie swoje brudne pieniądze
Z kieszeni jest brzydki
Od czasu do czasu uśmiechają się
Pozwalając zobaczyć ich czerwone dziąsła
Reszta ich pożółkłych zębów
Przez sto lat życia w Bugach
Sto lat życia w samotności
I brązowy dym tytoniowy
Sto lat nudy i cierpienia
Na półkach bez śniadań
KIESZENIE kieszenie
I pewnego dnia nie widząc ich
Pytając o swoje wiadomości
Dowiadujemy się, że już ich nie zobaczymy.
Co miękki są piękne
Ciągnąć swoje getry w niebo
Do dużego uniwersalnego licznika
Pod warunkiem, że działa są wolne
W raju
Z kieszeni dzwonów