Fabrizio Coppola — Tutto resta uguale tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Tutto resta uguale", wykonawca: Fabrizio Coppola.
Tekst piosenki
Milano dieci di mattina
è un buco nero dentro al cuore
lui si trascina in strada fino a che
si ferma sopra il ponte e guarda giù
e non sa dove andrà stanotte
e non sa, non sa più aspettare
Tutto resta sempre uguale
si brucia per un po' d'amore
la gioia si fa aspettare
la rabbia scava un buco dentro te
e ti lascia fuori appeso a dondolare
Seduta sola al tavolo di un bar
lo sguardo fisso sul bicchiere
la voce di suo padre in testa che
la prega di tornare a casa ma
lui non ha mai capito niente
e non l'ha mai amata abbastanza
Tutto resta sempre uguale
si brucia per un po' d'amore
la gioia si fa aspettare
si prega di cambiare tutto ma
dopo la tempesta tutto resta uguale
Seduto sul diretto delle sei
il cielo sfiora il finestrino
fuori solo strade e fabbriche
lui chiude gli occhi e pensa al giorno in cui
avrà un'altra occasione
e saprà come uscirne pulito
tutto resta sempre uguale
si brucia per un po' d'amore
la gioia si fa aspettare
la rabbia scava un buco dentro te
e ti lascia fuori appeso a dondolare
e ti lascia fuori appeso a dondolare
Tłumaczenie tekstu piosenki
Mediolan, dziesiąta rano-to czarna dziura w środku, w sercu, ciągnie na zewnątrz, aż zatrzymał się na moście i patrzy w dół i nie wie, gdzie pójdzie dziś wieczorem i nie wie, nie wie już czekać, wszystko pozostaje nadal świeci, aby mieć trochę miłości radość czeka gniew wykopać dziurę w tobie, i zostawić cię wiszące na biegunach, siedząc sam przy stole w barze, wpatrując się w szklankę, głos Ojca w głowie, że proszę wrócić do domu, czekać, proszę zmienić wszystko, ale po burzy i tak, siedząc prosto jesteś niebo zabiera okno Na Zewnątrz tylko drogi i fabryki, zamyka oczy i myśli, że dzień, w którym będzie jeszcze jedna szansa, i wiedzieć, jak wyjść czyste wszystko pozostaje nadal świeci, aby trochę miłości radość czeka gniew wykopać dziurę w tobie, i zostawić cię wiszące, huśtawka i niech wisi dalej