Fausto — A Ilha tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "A Ilha", wykonawca: Fausto.
Tekst piosenki
Olhamos tudo em silêncio na linha da praia
De olhos na noite suspensos do céu que desmaia;
Ai lua nova de Outubro, trazes as chuvas e ventos
A alma a segredar, a boca a murmurar tormentos!
Descem de nuvens de assombro taínhas e bagres
Se as aves embalam os peixes em certos milagres;
Levita-se o corpo da alma, no choro das ladainhas
Na reza dos condenados, nas pragas dos sitiados
Na ilha dos ladrões, quem sai?
E leva este recado ao cais:
São penas, são sinais. Adeus
Livra-me da fome que me consome, deste frio;
Livra-me do mal desse animal que é este cio;
Livra-me do fado e se puderes abençoado
Leva-me a mim a voar pelo ar!
Como se houvesse um encanto, uma estranha magia
O sol lentamente flutua nas margens do dia
Despe o meu corpo corsário, seca-me a veia maruja
Morde-me o peito aos ais, das brigas, dos punhais
Da ilha dos ladrões, quem sai?
E leva este recado ao cais:
São penas, são sinais. Adeus
Andamos nus e descalços, amantes, sedentos
Se o véu da noite se deita na curva do tempo
Ai lua nova de Outubro
Os medos são medos das chuvas e ventos
Da alma a segredar, da boca a murmurar
Adeus
Tłumaczenie tekstu piosenki
Oglądamy wszystko w ciszy na linii plaży
Oko w nocy, zawieszone z nieba, który mdleje;
Ai nowiu października, niosąc deszcz i wiatry
Dusza segredar, usta szmer mąki!
Schodzą chmury cudo taínhas i SOMA
Jeśli ptaki pakują ryby w pewne cuda;
Kapłańska - jeśli ciało z duszy, płacz z litanii
W modli się do potępionych, na szkodniki z sitiados
Na wyspie złodziei, tych, którzy wychodzą?
I bierze tę wiadomość do przystani:
Kary, znaki. Pożegnanie
Uwolnij mnie od głodu, który mnie pochłania, to nie jest zimno;
Oszczędź mi zła tego zwierzęcia, że to cio;
Wybaw mnie od Fado i jeśli jesteś błogosławiony
Prowadzi mnie do latania w powietrzu!
Jakby urok, dziwna Magia
Słońce powoli unosi się na brzegu dnia
Niech moje ciało korsarza, suche mi żyły maruja
Gryzie mnie piersi do AIS, kłótnie, sztylety
Wyspa złodziei, tych, którzy wychodzą?
I bierze tę wiadomość do przystani:
Kary, znaki. Pożegnanie
Chodzimy nago i boso, kochankowie spragnieni
Jeśli narzuta nocy leży na krzywej czasu
Ai nowiu w październiku
Strach przed lękami, deszczem i wiatrem
Duszy segredar, usta szemrać
Pożegnanie