Fernando Delgadillo — Mensajes (en vivo) tekst piosenki i tłumaczenie

Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Mensajes (en vivo)", wykonawca: Fernando Delgadillo.

Tekst piosenki

Recorro a diario una franja de costa
De arena blanca de sol y de sal
Que golpea eternamente noche y día
El oleaje del mar
Aquí he venido a dar por accidente
Para afrontar la existencia y azar
Que lleve el náufrago de sus anhelos
Y la tempestad
Mis caminatas se han vuelto el objeto
De cada mañana que salgo a buscar
En la distancia la vela de un barco
Que algún día vendrá
Le di por nombre «la Isla del Olvido»
Y entre otras cosas me puse a juntar
La variedad de formas de botellas
Que abandona el mar
Y así encontrando ya hace mucho tiempo
En una de ellas me hallé esta señal:
«sigo esperado por ti cada ocaso
En el mismo lugar»
La nota no tenía firma ni fecha
Como tampoco marcaba un lugar
E imaginé que encontraba en el mundo
Otro náufrago más
«Sin tiempo y firma y de ninguna parte
Te salgo a buscar»
Decía el mensaje en la misma botella
Que devolví al mar
Así mi vida en la Isla del Olvido
Adonde cantan las olas del mar
Abandonando maderos sin tiempo
Y sueños sin hogar
De arena blanca en la noche estrellada
De luminosas mañanas sin más
Que andar dejando en la arena mis huellas
Que el mar borrará
Siempre esperando el ala de una vela
Que me quisiera a su viaje invitar
Hallar los restos de aquellos
Que ya no han vuelto a navegar
Se sigue aquí sólo que hace algún tiempo
Que extrañamente he empezado a encontrar
Mensajes de otros naufragios que han visto
Una vela en la mar
Y así como ellos llegan a mi playa
Cada crepúsculo vuelvo a lanzar
A un mensajero nombrando un anhelo
Que tarda en llegar
Junto con unas palabras de aliento
Que escribo a quien las pudiera encontrar
En el mensaje que en esta botella
Confiamos al mar

Tłumaczenie tekstu piosenki

Codziennie podróżuję wzdłuż wybrzeża
Biały piasek słońca i soli
Który zawsze bije noc i dzień,
Surfowanie po morzu
Tutaj przyszedłem dać przypadkowo
Aby przeciwdziałać istnieniu i przypadkowości
Niech niesie wrak swoich pragnień
I burza
Moje spacery stały się celem
Każdego ranka, kiedy wychodzę na poszukiwania,
W oddali żagiel statku
Co kiedyś nadejdzie
Nazwałem go " Wyspa zapomnienia»
I między innymi zebrałem się razem.
Różnorodność kształtów butelek
Który opuszcza morze
I tak już dawno temu
W jednym z nich znalazłem ten znak:
"wciąż czekam na ciebie każdy Zachód słońca
W tym samym miejscu»
Na notatce nie było podpisu ani daty
Miejsce
I wyobrażałem sobie, co znalazłem na świecie,
Kolejny Rozbitek
"Nie ma czasu i podpisu i nigdzie indziej
Idę po ciebie.»
Powiedział wiadomość w tej samej butelce
Co zwróciłem do morza
Więc moje życie na wyspie zapomnienia
Gdzie śpiewają fale morskie
Porzucenie lasu bez czasu
I bezdomne marzenia
Biały piasek w gwiaździstą noc
Od jasnego poranka po prostu
Że idę, zostawiając swoje ślady na piasku.
Że morze zetrze
Zawsze czekając na skrzydło żagla,
Że chciałby, żebym zaprosił go na wycieczkę.
Znajdź szczątki tych, którzy
Którzy już nie płynęli
To wciąż tu jest, tylko jakiś czas temu
Co, o dziwo, zacząłem szukać,
Wiadomości z innych wraków, które widzieli
Żagiel w morzu
I tak jak dostają się na moją plażę.
Każdego zmierzchu rzucam ponownie.
Do posłańca, który nazywa tęsknotę,
Co to jest wymagane, aby dotrzeć
Wraz z kilkoma słowami zachęty
Że piszę do kogoś, kto mógł je znaleźć.
W wiadomości, że w tej butelce
Ufamy morzu