Fjoergyn — Sturmzeit tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Sturmzeit", wykonawca: Fjoergyn.
Tekst piosenki
Sonnenlicht durchdringt die letzten Lücken
Einer Wolkenmacht am Turm,
Die voll Mühe alles schmücken,
Für die Ankunft eines Sturms.
Bäume sammeln ihre Kinder,
Rufen sie zurück ins Laub.
In der Äste Blattgefieder,
Das dem Herbst die Farben raubt.
Das Wasser tobt und Wellen schlagen,
Schwäne fliehen aus dem Nass.
Der Wind wird von dem Sturm getragen
Als ein Bote ohne Rast.
Regentropfen perlen aus den Wolken
Stürzen in den Schoß des Grün.
Einer fällt die Andr’en folgen
Auf die Knospen, die längst blüh'n.
Ein Grollen rollt den Himmel auf.
Der Wind flieht schauernd aus dem Wald,
Und gibt ihn frei, schreit es heraus:
«Ein Sturm schickt mich, er kommt schon bald!»
Verlässt den Hang und fährt ins Tal.
Drischt die Ären, peitscht das Feld.
Fast jeder Baum zerbricht, wird kahl.
Ein Sturm reist durch die Frühjahrswelt.
Müde bricht der Stamm entzwei,
Teilt die Krone und zerfällt.
Als ein Blitz in Windeseil
Auf die trockne Rinde schnellt.
Ich bin kein Richter, bin Lakai.
Eine Waage in der Welt.
Das Gleichgewicht ruft mich herbei,
Wenn die eine Seite fällt.
Wir alle folgen einem Ruf.
Fjoergyns Stimme klingt in uns.
Sie hält die Waage, die uns schuf
Schenkt der Erde ihre Gunst
Tłumaczenie tekstu piosenki
Światło słoneczne przenika Ostatnie prześwity
Moc chmury na wieży,
Pełen wysiłku, aby udekorować wszystko,
Za nadejście burzy.
Drzewa zbierają swoje dzieci,
Zadzwoń z powrotem do liści.
W gałęziach upierzenia liściowego,
Co pozbawia jesień kolorów.
Woda szaleje, a fale uderzają,
Łabędzie uciekają przed mokrym.
Wiatr pędzi burzą
Jak posłaniec bez pośpiechu.
Krople deszczu koraliki z chmur
Zanurz się w łonie zieleni.
Jeden spada Andr ' en konsekwencje
Na pąki długo kwitnące.
Huk toczy się w niebo.
Wiatr, drżenie, ucieka z lasu,
I wypuszcza go, krzyczy:
"Burza mnie posyła, wkrótce nadejdzie!»
Opuszcza stok i opada do doliny.
Śpi, leje po polu.
Prawie każde drzewo pęka, staje się łysy.
Burza podróżuje przez wiosenny świat.
Zmęczony łamie lufę na pół,
Rozdziela koronę i rozpada się.
Jak błyskawica na wietrze
Na suchą korę skrzypi.
Nie jestem sędzią, jestem lokajem.
Wagi na świecie.
/ Align = "left" / ,
Kiedy jedna strona spada.
Wszyscy podążamy za wezwaniem.
Fjoergyns głos brzmi w nas.
Posiada łuski, które nas stworzyły
Daje ziemi swoją łaskę