Flёur — Люди, попавшие в шторм tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Люди, попавшие в шторм", wykonawca: Flёur.
Tekst piosenki
О людях, попавших в шторм,
О чувствах, лишённых глаз.
Друзья и соседи смеялись и плакали сильно,
И думали, это про них,
Не зная, что это про нас.
Я так удивилась, когда ты сказал в интервью,
Что книгу мою прочитал,
И так ею был потрясён,
Что взял за основу сценария книгу мою.
Жаль не ты её написал,
Ведь видел такой же сон.
Так вышло, бестселлером стал мой мучительный труд,
Хотя есть много других,
Не менее странных книг.
В моих персонажах все люди себя узнают,
Хотя я писала про нас,
Все думают, это про них.
Приходится мне иногда отвечать на вопрос:
Откуда такие мысли,
Столько странных сюжетных линий?
Всегда отвечаю, что всё банально и просто
В моей монотонной жизни,
Но я люблю смотреть фильмы.
Я спрячу твой образ, вытерев пыль,
Поглубже, подальше,
За фотоальбомами, письмами, книгами.
За чёрно-белым пейзажем,
Где деревья, туманы и льдины
Вплетены в паутину мостов.
Отношения эти как нить паутины,
Язык — ни жестов ни слов.
А ведь каждый из нас мог нормальным бы быть человеком.
Хорошо, что не вышло так,
И что мы такие как есть.
Сегодня купила кассету с одним саундтреком,
И весь вечер в наушниках
Слушала песни
О людях, попавших в шторм,
Связанных в лодке бумажной,
О волосах, не любивших шпилек,
О слабости злой и бесстрашной.
О чувствах, лишенных глаз
И выживать принуждённых,
О городах, о пустынях,
О нас, исступлением измождённых.
Я спрячу твой образ, вытерев пыль,
Поглубже, подальше,
За фотоальбомами, письмами, книгами.
За чёрно-белым пейзажем,
Где деревья, туманы и льдины
Вплетены в паутину мостов.
Отношения эти как нить паутины,
Язык — ни жестов ни слов.
Tłumaczenie tekstu piosenki
O ludziach uwięzionych w burzy,
O uczuciach pozbawionych oczu.
Przyjaciele i sąsiedzi śmiali się i płakali mocno,
Myśleli, że to o nich.,
Nie wiedząc, że to o nas.
Byłam zaskoczona, gdy powiedziałeś w wywiadzie.,
Że przeczytałem moją książkę,
I tak był zszokowany,
Że wziął moją książkę za podstawę scenariusza.
Szkoda, że jej nie napisałeś.,
Miałem ten sam sen.
Tak się złożyło, bestsellerem była moja bolesna praca,
Chociaż istnieje wiele innych,
Nie mniej dziwnych książek.
W moich postaciach wszyscy ludzie się rozpoznają,
Chociaż pisałam o nas.,
Wszyscy myślą, że to o nich.
Muszę czasem odpowiedzieć na pytanie.:
Skąd takie myśli,
Tyle dziwnych wątków?
Zawsze odpowiadam, że wszystko jest banalne i proste
W moim monotonnym życiu,
Ale lubię oglądać filmy.
Ukryję Twój wizerunek i wytrę kurz.,
Głębiej, dalej,
Albumy ze zdjęciami, listy, książki.
Za czarno-białym krajobrazem,
Gdzie są drzewa, mgły i kry
Wplecione w sieć mostów.
Relacje te są jak nić pajęczyny,
Język - ani migowy, ani słowa.
Ale każdy z nas mógłby być normalnym człowiekiem.
Dobrze, że nie wyszło.,
I że jesteśmy tacy jak jesteśmy.
Dzisiaj kupiłam kasetę z jedną ścieżką dźwiękową,
I cały wieczór w słuchawkach.
Słuchałam piosenek
O ludziach uwięzionych w burzy,
Związane w Łodzi papierowej,
O włosach, które nie lubiły szpilek,
O słabości zła i nieustraszona.
O uczuciach pozbawionych oczu
I przetrwać przymusowych,
O miastach, o pustyniach,
O nas, szał wyniszczonych.
Ukryję Twój wizerunek i wytrę kurz.,
Głębiej, dalej,
Albumy ze zdjęciami, listy, książki.
Za czarno-białym krajobrazem,
Gdzie są drzewa, mgły i kry
Wplecione w sieć mostów.
Relacje te są jak nić pajęczyny,
Język - ani migowy, ani słowa.