Flёur — Тридцать семь tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Тридцать семь", wykonawca: Flёur.
Tekst piosenki
Будто бы в тяжелом сне, безвольно прикоснувшись ко лбу,
Белыми губами я с тобой прощалась навсегда.
Темной ночью уходили корабли в свой дальний путь
Для того что бы уже не возвратиться никогда.
В гулкой полуночной тишине я слышу эхо шагов.
Плачет заблудившийся ребенок одинокий, ничей.
То были твои лучшие стихи из самых лучших стихов,
Только, к сожалению, ты больше их не сможешь прочесть.
Тридцать семь
Тридцать семь
Твой израненный крейсер уходит на дно
Тридцать семь
Тридцать семь
Его черные флаги навеки со мной
Прикасаюсь теплою рукою к ледяному стволу.
Мертвая петля воспоминаний не дает мне дышать.
Снова я бегу, себя не помня, сквозь ночную мглу,
Только если б можно было от такого убежать.
Тридцать семь
Тридцать семь
Твой израненный крейсер уходит на дно
Тридцать семь
Тридцать семь
Его черные флаги навеки со мной
Столько дней прошло, но эту жажду мне не утолить.
Треснул мой кувшин, и стала горькою любая вода.
Снова я на пристани с тобой прощаюсь навсегда
И смотрю, как медленно уходят в дальний путь корабли.
Тридцать семь
Тридцать семь
Твой израненный крейсер уходит на дно
Тридцать семь
Тридцать семь
Его черные флаги навеки со мной
Tłumaczenie tekstu piosenki
Jakby w ciężkim śnie, słabo dotykając czoła,
Białymi ustami żegnałam Cię na zawsze.
W ciemną noc statki wyruszyły w swoją daleką podróż
Aby nigdy nie wrócić.
W hałaśliwej ciszy o północy słyszę Echo kroków.
Płacze zagubione dziecko samotne, Niczyje.
To były twoje najlepsze wiersze z najlepszych wierszy,
Niestety, nie możesz ich już czytać.
Trzydzieści siedem
Trzydzieści siedem
Twój ranny krążownik idzie na dno.
Trzydzieści siedem
Trzydzieści siedem
Jego czarne flagi na zawsze ze mną
Dotykam ciepłym ramieniem Lodowej beczki.
Martwa pętla wspomnień nie pozwala mi oddychać.
Znowu biegnę, nie pamiętając siebie, przez nocną mgłę,
Tylko wtedy, gdy można było przed tym uciec.
Trzydzieści siedem
Trzydzieści siedem
Twój ranny krążownik idzie na dno.
Trzydzieści siedem
Trzydzieści siedem
Jego czarne flagi na zawsze ze mną
Minęło tyle dni, ale tego pragnienia nie zaspokoję.
Pękł mój dzban, a każda woda stała się gorzka.
Znowu jestem na przystani żegnam Cię na zawsze.
I patrzę, jak powoli odchodzą statki.
Trzydzieści siedem
Trzydzieści siedem
Twój ranny krążownik idzie na dno.
Trzydzieści siedem
Trzydzieści siedem
Jego czarne flagi na zawsze ze mną