Francis Cabrel — Hors-saison tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Hors-saison", wykonawca: Francis Cabrel.
Tekst piosenki
C’est le silence
Qui se remarque le plus
Les volets roulants tous descendus
De l’herbe ancienne
Dans les bacs à fleurs
Sur les balcons
On doit être hors-saison
La mer quand même
Dans ses rouleaux continue
Son même thème
Sa chanson vide et têtue
Pour quelques ombres perdues
Sous des capuchons
On doit être hors-saison
Le vent transperce
Ces trop longues avenues
Quelqu’un cherche une adresse inconnue
Et le courrier déborde
Au seuil des pavillons
On doit être hors-saison
Une ville se fâne
Dans les brouillards salés
La colère océane est trop près
Les tourments la condamnent
Aux écrans de fumée
Et personne ne s'éloigne du quai
On pourrait tout prendre
Les murs, les jardins, les rues
On pourrait mettre
Aux boîtes aux lettres nos prénoms dessus
Ou bien peut-être un jour
Les gens reviendront
On doit être hors-saison
La mer quand même
Dans ses rouleaux continue
Son même thème
Sa chanson vide «où es-tu?»
Tout mon courrier déborde
Au seuil de ton pavillon
On doit être hors-saison…
Une ville se fâne
Dans les brouillards salés
La colère océane est trop près
Les tourments la condamnent
Aux écrans de fumée
Et personne ne s'éloigne du quai
Tłumaczenie tekstu piosenki
To cisza
Kto najbardziej zauważa
Rolety wszystkie opuszczone
Starożytna trawa
W kąpielach kwiatowych
Na balkonach
Powinniśmy być poza sezonem.
Morze i tak
W swoich zwojach kontynuuje
Jego temat
Jego pusta, uparta piosenka
Za kilka utraconych cieni
Pod okapami
Powinniśmy być poza sezonem.
Wiatr przebija
Te drogi są zbyt długie
Ktoś szuka nieznanego adresu.
I poczta przepełnia
Na progu pawilonów
Powinniśmy być poza sezonem.
- Miasto się oburzyło.
W słonych mgłach
Gniew jest zbyt blisko
Tortury potępiają ją
Do ekranów dymu
I nikt nie odchodzi od nabrzeża
Moglibyśmy wziąć wszystko.
Ściany, ogrody, ulice
Możemy dostarczyć
Do skrzynek pocztowych nasze nazwiska
A może kiedyś
Ludzie wrócą
Powinniśmy być poza sezonem.
Morze i tak
W swoich zwojach kontynuuje
Jego temat
Jego pusta piosenka "gdzie jesteś?»
Cała moja Poczta jest przepełniona
Na progu twojego pawilonu
Powinniśmy być poza sezonem.…
- Miasto się oburzyło.
W słonych mgłach
Gniew jest zbyt blisko
Tortury potępiają ją
Do ekranów dymu
I nikt nie odchodzi od nabrzeża