Georges Brassens — À Mireille dite "Petite verglas" tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "À Mireille dite "Petite verglas"", wykonawca: Georges Brassens.
Tekst piosenki
Ne tremblez pas, mais je dois le dire elle fut assassinée au couteau par
un fichu mauvais garçon, dans sa chambre, là-bas derrière le Panthéon,
rue Descartes, où mourut Paul Verlaine.
O! oui, je l’ai bien aimée ma petite «Petit Verglas» à moi si bonne
et si douce et si triste. Pourquoi sa tristesse? Je ne l’avais pas
deviné, je ne pouvais pas le deviner.
Non, je l’ai su après tu me l’avais caché que ton père était mort sur
l'échafaud, Petit Verglas ! J’aurais bien dû le comprendre à tes sourires.
J’aurais dû le deviner à tes petits yeux, battus de sang, à ton bleu
regard indéfinissable, papillotant et plein de retenue.
Et moi qui avais toujours l’air de te dire «Mademoiselle, voulez-vous
partager ma statue? «Ah ! J’aurais dû comprendre à tes sourires, tes
yeux bleus battus et plein de retenue.
Et je t’appelais comme ça, le Petit Verglas, que c’est bête un poète !
O! petite chair transie ! Moi, je l’ai su après que ton père était mort ainsi…
Pardonne-moi, Petit Verglas. Volez, les anges !
Tłumaczenie tekstu piosenki
Nie drż, ale muszę powiedzieć, że została zabita nożem
cholerny zły chłopiec, w swoim pokoju, tam, za Panteonem,
Ulica Kartezjusza, gdzie zmarł Paul Verlaine.
Oh! tak, kochałem ją, moja mała "lodowa" czuję się tak dobrze
i tak słodko i tak smutno. Dlaczego jego smutek? Nie miałem
domyśliłem się, nie mogłem się domyślić.
Nie, dowiedziałem się o tym po tym, jak Ukryłeś przede mną, że twój ojciec zmarł na
rusztowanie, lód ! Powinnam była to zrozumieć po twoich uśmiechach.
Powinienem się domyślić po twoich zakrwawionych oczach, po twoim niebieskim.
spojrzenie niepewne, ponure i pełne powściągliwości.
A ja, który zawsze wyglądał tak, jakbym powiedział ci: "Mademoiselle, chcesz
podzielić się moim posągiem? "Ach ! Musiałam zrozumieć Twoje uśmiechy.
niebieskie oczy są pobite i pełne powściągliwości.
A ja cię tak nazywałem, LoDo, głupi poecie !
Oh! małe ciało Transi ! Dowiedziałem się o tym po śmierci twojego ojca.…
Przepraszam, LoDo. Lećcie, Anioły !