Giorgio Gaber — Il febbrosario tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Il febbrosario", wykonawca: Giorgio Gaber.
Tekst piosenki
Un oggettino piccolo, di vetro. Il mercurio che sale adagio, perfetto.
Il termometro: che bell’oggetto!
Trentasette e uno:
una leggera alterazione
dolce, non violenta
da coltivare
senza antibiotici, senza aspirina, guai!
come la vivo la mia febbrina.
Trentasette e tre:
sto tremando di freddo
sto proprio tremando
siamo al 15 di agosto, stupendo!
voglio un’altra coperta
non mi basta, mi ci vuole un cappotto.
Trentasette e otto
Un posto qualunque
un posto per star male
una palestra o un ospedale
forse come un collegio
o come un seminario
un febbrosario
un febbrosario.
Quando sono entrato
avevo una valigia, gli occhi rossi
e il viso un po' umido.
Mi sono presentato
ma senza esagerare sulla febbre
perché sono timido.
«Trentasette e sei», ho detto
meno di quello che avevo, che bestia!
una finzione ispirata dalla modestia.
Io senza esperienza
e loro così sensibili e caldi
così sofferenti.
Io pieno di speranza
peccato il primo giorno li ho sentiti
un po' diffidenti
ma poi, il momento più bello:
è l’ora dei termometri di vetro
è l’ora dei termometri bianchi
l’argento del mercurio riscaldato dal tuo corpo
piano piano sale, sale, sale.
È l’ora del silenzio dei malati
che dura tre lunghissimi minuti
ognuno se lo tiene sotto il braccio
trepidante di emozione
con la gioia e la paura della sua misurazione.
Ci si può sentire anche madri con la febbre
una madre che stringe il suo figlio di vetro.
E poi, la lettura:
trentasei e nove: fregatura
trentasette e uno: non è nessuno
trentotto
trentotto e mezzo
trentanove
trentanove e nove
con una voce che non si sente neanche il suono:
che uomo!
In questo febbrosario
quello che sta male più degli altri
è il più sensibile e importante.
È proprio necessario
avere la tendenza a migliorare
a progredire gradualmente.
Diffido dei febbroni:
spettacolari, poi niente
estremismo: malattia infantile.
Dentro si mantengono le classi
e quelli che rimangono più indietro
si mettono a applaudire
a festeggiare i più malati
e poi a dire bravi, bravi, bravi!
E poi c'è anche una novità politica:
l’intercambiabilità dei protagonisti
che possono cambiare quando
è l’ora dei termometri di vetro
è l’ora della nostra affermazione
la febbre non mi deve regredire
è questione di prestigio
devo essere ambizioso
il dolore è un privilegio!
«Sì, io, io sono il più malato!
Sto malissimo, sto sudando
io, io ho inventato il sudore
ho sudato io per primo
sono un lago, sono il migliore
sono meglio di tutti voi
sudo talmente che non piscio mai!
Me ne vado, me ne vado
li ho tutti contro.
CI SIAMO MURATI DENTRO!
CI SIAMO MURATI DENTRO!
CI SIAMO MURATI DENTRO!
SIAMO MURATI DENTRO!
SIAMO MURATI DENTRO!
SIAMO MURATI DENTRO!
SIAMO MURATI DENTRO!
Tłumaczenie tekstu piosenki
Mały szklany przedmiot. Rtęć rośnie Adagio, idealnie.
Termometr: co za piękny przedmiot!
Trzydzieści siedem i jeden:
mała zmiana
słodki, bez przemocy
uprawiać
bez antybiotyków, bez aspiryny-kłopot!
jak żyję swoim życiem.
Trzydzieści siedem i trzy:
drżę z zimna
drżę.
15 sierpnia
chcę jeszcze jeden koc.
brakuje mi płaszcza.
Trzydzieści siedem i osiem
Miejsce
miejsce, aby być chorym
siłownia lub szpital
może jak College
lub jako warsztat
febrozarium
febrozarium.
Kiedy wszedłem
miałem walizkę, czerwone oczy.
a twarz jest trochę wilgotna.
Przedstawiłem się.
ale nie przesadzaj z gorączką
bo się wstydzę.
- Trzydzieści siedem i sześć-powiedziałem.
mniej niż ja miałem, co za bestia!
fikcja inspirowana skromnością.
Jestem bez doświadczenia
i są tak wrażliwe i ciepłe
tacy cierpiący.
Jestem pełen nadziei.
szkoda, że pierwszy dzień ich usłyszałem.
trochę czujny
ale potem, najpiękniejszy czas:
czas termometrów szklanych
czas białych termometrów
srebro rtęci ogrzewane przez twoje ciało
pół-piętro sól, sól, sól.
Czas milczenia chorych
to trwa trzy minuty
każdy trzyma go pod pachą
dreszczyk emocji
z radością i strachem mierzyć.
Możesz także czuć się jak matki z gorączką
matka przyciska syna do szyby.
A potem, czytanie:
trzydzieści sześć i dziewięć.
trzydzieści siedem i jeden: nikt
trzydzieści osiem
trzydzieści osiem i pół
trzydzieści dziewięć
trzydzieści dziewięć i dziewięć
z głosem, którego nawet nie słyszysz:
co za mężczyzna!
W tym
ten, który jest bardziej chory niż inni
jest najbardziej wrażliwy i ważny.
Jest to po prostu konieczne
mają tendencję do poprawy
stopniowo rozwijać.
Uważaj na gorączkę:
potem nic
ekstremizm: choroba dzieci.
Wewnątrz zapisujesz zajęcia
i te, które pozostają dalej
przynoszą oklaski
świętuj najbardziej chorych
a potem, aby powiedzieć, Bravo, Bravo, Bravo!
A tu jest także nowość polityczna:
wymienność bohaterów
które mogą się zmienić, gdy
czas termometrów szklanych
czas na nasze zatwierdzenie
gorączka nie powinna mnie regresować
to kwestia prestiżu
muszę być ambitny.
ból jest przywilejem!
"Tak, jestem najbardziej chory!
Strasznie się pocę.
wymyśliłem pot.
najpierw się pociłem.
jestem jeziorem, jestem najlepszym
jestem lepszy od was wszystkich.
tak się pocę, że nigdy nie sikam!
Odchodzę.
jestem przeciwko nim wszystkim.
ZAMKNĘLIŚMY SIĘ W ŚRODKU!
ZAMKNĘLIŚMY SIĘ W ŚRODKU!
ZAMKNĘLIŚMY SIĘ W ŚRODKU!
JESTEŚMY ZAMKNIĘCI W ŚRODKU!
JESTEŚMY ZAMKNIĘCI W ŚRODKU!
JESTEŚMY ZAMKNIĘCI W ŚRODKU!
JESTEŚMY ZAMKNIĘCI W ŚRODKU!