Giorgio Gaber — Qualcuno Era Comunista tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Qualcuno Era Comunista", wykonawca: Giorgio Gaber.
Tekst piosenki
ualcuno era comunista perché era nato in Emilia.
Qualcuno era comunista perché il nonno, lo zio, il papà.. la mamma no.
Qualcuno era comunista perché vedeva la Russia come una
promessa, la Cina come una poesia, il comunismo come il paradiso terrestre.
Qualcuno era comunista perché si sentiva solo.
Qualcuno era comunista perché aveva avuto una educazione troppo cattolica.
Qualcuno era comunista perché il cinema lo esigeva,
il teatro lo esigeva, la pittura lo esigeva, la letteratura anche.. .
lo esigevano tutti.
Qualcuno era comunista perché glielo avevano detto.
Qualcuno era comunista perché non gli avevano detto tutto.
Qualcuno era comunista perché prima… prima… prima… era fascista. Qualcuno era
comunista perché aveva capito che la Russia andava piano, ma lontano.
Qualcuno era comunista perché Berlinguer era una brava persona.
Qualcuno era comunista perché Andreotti non era una brava persona.
Qualcuno era comunista perché era ricco ma amava il popolo.
Qualcuno era comunista perché beveva il vino e si commuoveva alle feste
popolari.
Qualcuno era comunista perché era così ateo che aveva bisogno di un altro Dio.
Qualcuno era comunista perché era talmente affascinato dagli operai che voleva
essere uno di loro.
Qualcuno era comunista perché non ne poteva più di fare l’operaio.
Qualcuno era comunista perché voleva l’aumento di stipendio.
Qualcuno era comunista perché la rivoluzione oggi no, domani forse,
ma dopodomani sicuramente.
Qualcuno era comunista perché la borghesia, il proletariato, la lotta di classe.
Qualcuno era comunista per fare rabbia a suo padre.
Qualcuno era comunista perché guardava solo RAI TRE.
Qualcuno era comunista per moda, qualcuno per principio, qualcuno per
frustrazione.
Qualcuno era comunista perché voleva statalizzare tutto.
Qualcuno era comunista perché non conosceva gli impiegati statali,
parastatali e affini.
Qualcuno era comunista perché aveva scambiato il materialismo dialettico per il Vangelo secondo Lenin.
Qualcuno era comunista perché era convinto di avere dietro di sé la classe
operaia.
Qualcuno era comunista perché era più comunista degli altri.
Qualcuno era comunista perché c’era il grande partito comunista.
Qualcuno era comunista malgrado ci fosse il grande partito comunista.
Qualcuno era comunista perché non c’era niente di meglio.
Qualcuno era comunista perché abbiamo avuto il peggior partito socialista
d’Europa.
Qualcuno era comunista perché lo Stato peggio che da noi, solo in Uganda.
Qualcuno era comunista perché non ne poteva più di quarant’anni di governi
democristiani incapaci e mafiosi.
Qualcuno era comunista perché Piazza Fontana, Brescia, la stazione di Bologna,
l’Italicus, Ustica eccetera, eccetera, eccetera…
Qualcuno era comunista perché chi era contro era comunista.
Qualcuno era comunista perché non sopportava più quella cosa sporca che ci ostiniamo a chiamare democrazia.
Qualcuno credeva di essere comunista, e forse era qualcos’altro.
Qualcuno era comunista perché sognava una libertà diversa da quella americana.
Qualcuno era comunista perché credeva di poter essere vivo e felice solo se lo erano anche gli altri.
Qualcuno era comunista perché aveva bisogno di una spinta verso qualcosa di nuovo.
Perché sentiva la necessità di una morale diversa.
Perché forse era solo una forza, un volo, un sogno era solo uno slancio,
un desiderio di cambiare le cose, di cambiare la vita.
Sì, qualcuno era comunista perché, con accanto questo slancio, ognuno era come…
più di sé stesso.
Era come… due persone in una.
Da una parte la personale fatica quotidiana e dall’altra il senso di appartenenza a una razza che voleva spiccare il volo per cambiare veramente la vita.
No. Niente rimpianti.
Forse anche allora molti avevano aperto le ali senza essere capaci di volare… come dei gabbiani ipotetici.
E ora? Anche ora ci si sente come in due.
Da una parte l’uomo inserito che attraversa ossequiosamente
lo squallore della propria sopravvivenza quotidiana e dall’altra il gabbiano
senza più neanche l’intenzione del volo perché ormai il sogno si è rattrappito.
Due miserie in un corpo solo.
Tłumaczenie tekstu piosenki
ktoś był komunistą, bo urodził się w Emilii.
Ktoś był komunistą, bo dziadek, wujek, Tata.. mama nie.
Ktoś był komunistą, ponieważ widział Rosję jako
obietnica, Chiny jako poezja, komunizm jako ziemski raj.
Ktoś był komunistą, bo czuł się samotny.
Ktoś był komunistą, bo miał zbyt katolickie wykształcenie.
Ktoś był komunistą, bo Kino go wymagało.,
Teatr domagał się tego, malarstwo wymagało, Literatura też.. .
wszyscy tego żądali.
Ktoś był komunistą, bo mu powiedziano.
Ktoś był komunistą, bo nie powiedzieli mu wszystkiego.
Ktoś był komunistą, bo kiedyś... wcześnie... Wcześnie... był faszystą. Ktoś był
komunista, ponieważ rozumiał, że Rosja idzie powoli, ale daleko.
Ktoś był komunistą, bo Berlinger był dobrym człowiekiem.
Ktoś był komunistą, bo Andreotti nie był dobrym człowiekiem.
Ktoś był komunistą, ponieważ był bogaty, ale kochał ludzi.
Ktoś był komunistą, bo pił wino i poruszał się na imprezach.
popularne.
Ktoś był komunistą, ponieważ był tak ateistą, że potrzebował innego Boga.
Ktoś był komunistą, ponieważ był tak zafascynowany robotnikami, że chciał
być jednym z nich.
Ktoś był komunistą, bo nie mógł już być robotnikiem.
Ktoś był komunistą, bo chciał podwyżki.
Ktoś był komunistą, ponieważ rewolucja dzisiaj nie ma, jutro może być,
ale pojutrze.
Ktoś był komunistą, bo burżuazja, proletariat, walka klasowa.
Ktoś był komunistą, żeby wkurzyć ojca.
Ktoś był komunistą, bo oglądał tylko RAI Three.
Ktoś był komunistą mody, ktoś na zasadzie, ktoś na
frustracja.
Ktoś był komunistą, bo chciał to stagnować.
Ktoś był komunistą, bo nie znał urzędników państwowych.,
parastatalne i pokrewne.
Ktoś był komunistą, bo zamienił materializm dialektyczny na Ewangelię według Lenina.
Ktoś był komunistą, ponieważ był przekonany, że ma klasę
pracownica.
Ktoś był komunistą, ponieważ był bardziej komunistyczny niż inni.
Ktoś był komunistą, ponieważ istniała duża partia komunistyczna.
Ktoś był komunistą, mimo że istniała duża partia komunistyczna.
Ktoś był komunistą, bo nie było nic lepszego.
Ktoś był komunistą, ponieważ mieliśmy najgorszą Partię Socjalistyczną
Europa.
Ktoś był komunistą, ponieważ państwo jest gorsze od naszego, tylko w Ugandzie.
Ktoś był komunistą, ponieważ nie mógł dłużej niż czterdzieści lat rządów
ubezwłasnowolnieni Demokraci i mafiosi.
Ktoś był komunistą, ponieważ Piazza Fontana, Brescia, Stacja Bolonia,
w języku włoskim, Ustica itp, etc, etc.…
Ktoś był komunistą, ponieważ ten, kto był przeciwny, był komunistą.
Ktoś był komunistą, bo nie znosił już brudnych rzeczy, które uparcie nazywamy demokracją.
Ktoś myślał, że jest komunistą, a może to było coś innego.
Ktoś był komunistą, bo marzył o wolności innej niż amerykańska.
Ktoś był komunistą, ponieważ myślał, że może żyć i być szczęśliwy tylko wtedy, gdy inni też.
Ktoś był komunistą, bo potrzebował czegoś nowego.
Ponieważ czuł potrzebę innej moralności.
Ponieważ może to była tylko siła, lot, sen był tylko impulsem,
chęć zmiany, zmiany życia.
Tak, ktoś był komunistą, ponieważ przy tym impulsie każdy był jak…
bardziej niż siebie.
To było jak ... dwie osoby w jednym.
Z jednej strony osobiste codzienne zmęczenie, az drugiej poczucie przynależności do rasy, która chciała się wyróżnić, aby naprawdę zmienić życie.
Nie. Bez żalu.
Być może nawet wtedy wielu miało otwarte skrzydła, nie móc latać... jak mewy hipotetyczne.
Co teraz? Nawet teraz czuje się jak dwoje.
Z jednej strony wstawiona osoba przechodząca przez
nędza własnego codziennego przetrwania, a z drugiej-Mewa
nie było już nawet zamiaru lotu, ponieważ teraz marzenie się zasmuciło.
Dwa nieszczęścia w jednym ciele.