Girlyman — Invite Me In tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Invite Me In", wykonawca: Girlyman.
Tekst piosenki
You went to France and bought me a wallet
Now you won’t absolve it, I’m indebted
Now what were you saying with that kid’s book you laid on me When I turned thirty, called People Get Mad
But in me, I can’t be the high and mighty
Alone, unrested, no light to guide me You loved me back then, but you will not invite me in again
We took a walk, seventy city blocks
Held hands, burned up the clock, felt like no time at all
You saw something in a window, stepped inside and I watched you go But nothing’s still nothing no matter how you divide
Now time is to batting like pain is to memory
My words all come back saying why did you send me You heard me back then, but you will never hear me out again
Baby, I should know when I’m drinking
Everything that I’m thinking, everything that I am The blistering wind takes the skin right off me But it’s just me and coffee in the morning again
Way deep inside me is a room full of butterflies
Frantically flying in an old wing of the museum
Deep blue and orange like the sunrise that morning
With you breathing beside me and the whine of the dogs
Sorry’s a word without grace or vision
Pacing around like a crow or a pigeon
You threw more than crumbs, but you will not invite me in again
Tłumaczenie tekstu piosenki
Pojechałeś do Francji i kupiłeś mi portfel.
Teraz nie chcesz go rozgrzeszyć, jestem ci dłużny.
Co mówiłeś z książką tego dzieciaka, którą mi położyłeś, gdy skończyłem 30 lat, nazywającą "ludzie się wściekają"?
But in me, I can ' t be the high and mighty
Sama, nieskrępowana, bez światła, które mnie poprowadzi, kochałaś mnie wtedy, ale nie zaprosisz mnie ponownie.
Poszliśmy na spacer, siedemdziesiąt przecznic.
Trzymali się za ręce, spalili zegar, czuli, że nie ma czasu.
Zobaczyłeś coś w oknie, wszedłeś do środka, a ja patrzyłem, jak odchodzisz, ale nic nie jest nadal niczym, bez względu na to, jak się podzielisz.
Teraz czas jest do odbijania jak ból do pamięci
Moje słowa wracają, mówiąc Dlaczego mnie wysłałeś. słyszałeś mnie wtedy, ale już nigdy mnie nie wysłuchasz.
Baby, I should know when I ' m drinking
Wszystko, o czym myślę, wszystko, czym jestem, pęcherze wiatru zdejmują ze mnie skórę, ale jestem tylko ja i kawa o poranku.
Głęboko we mnie jest pokój pełen motyli.
Szaleńczo latający w starym skrzydle Muzeum
Deep blue and orange like the sunrise that morning
Z Tobą oddychającym obok mnie i jękiem psów
"Przepraszam" to słowo bez łaski i wizji.
Chodząc jak kruk albo gołąb
Rzuciłaś więcej niż okruchy, ale już mnie nie zaprosisz.