Gordon Lightfoot — Home From The Forest tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Home From The Forest", wykonawca: Gordon Lightfoot.
Tekst piosenki
Oh the neon lights were flashing and the icy wind did blow
The water seeped into his shoes and the drizzle turned to snow
His eyes were red his hopes were dead and the wine was running low
And the old man came home from the forest
His tears fell on the sidewalk as he stumbled to the street
A dozen faces stopped to stare but no one stopped to speak
For his castle was a hallway and the bottle was his friend
And the old man stumbled in from the forest
Up a dark and dingy staircase the old man made his way
His ragged coat around him as upon his cot he lay
And he wondered how it happened that he’d ended up this way
Getting lost like a fool in the forest
And as he lay there sleeping a vision did appear
Upon his mantle shining the face of one so dear
Who’d loved him in the springtime of a long forgotten year
When the wildflowers did bloom in the forest
She touched his grizzled fingers as she called him by his name
And then he heard the joyful sound of children at their games
In an old house on a hillside in some forgotten town
Where the river runs down from the forest
With a mighty roar the big jet soars above the canyon streets
And the con men con but life goes on for the city never sleeps
But to an old forgotten soldier the dawn will come no more
For the old man has come home from the forest
Tłumaczenie tekstu piosenki
Oh neony migały i lodowaty wiatr wieje
Woda przesiąkła jego butami, a mżawka zamieniła się w śnieg.
Jego oczy były czerwone, jego nadzieje były martwe, a wino się wyczerpało.
A staruszek wrócił do domu z lasu
Jego łzy padły na chodnik, gdy natknął się na ulicę.
A tuzin faces stopped to Gap but no one stopped to speak
Jego zamek był korytarzem, a butelka była jego przyjacielem.
I starzec natknął się z lasu
Po ciemnych i obskurnych schodach starzec wszedł
Jego szarpany płaszcz wokół niego jak na jego łóżeczku leżał
I zastanawiał się, jak to się stało, że tak skończył.
Zgubić się jak głupiec w lesie
I kiedy leżał tam śpiąc, pojawiła się wizja
Na jego płaszczu lśni twarz tak drogiej
Kto go kochał wiosną dawno zapomnianego roku
When the wildflowers did bloom in the forest
Dotknęła jego grizzled fingers, gdy nazywała go po imieniu.
I wtedy usłyszał radosny dźwięk dzieci na ich zabawach
W starym domu na wzgórzu w zapomnianym mieście
"Where the river runs down from the forest"
Z potężnym rykiem Wielki odrzutowiec wznosi się nad ulicami kanionu
A oszuści oszukują, ale życie toczy się dalej, bo miasto nigdy nie śpi.
Ale do starego, zapomnianego żołnierza świt już nie nadejdzie
Bo staruszek wrócił do domu z lasu