Grabnebelfürsten — Mantelmann tekst piosenki i tłumaczenie

Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Mantelmann", wykonawca: Grabnebelfürsten.

Tekst piosenki

Die Grabestruhe wird nun zuletzt geöffnet
Genug behütet sind meine Schätze vor Staubkronen
Jene Kostbarkeiten mein einzig Hab und Gut
Erkenntnis-Niederlagen, Wege falsch gestellter Fragen
Nur Symbole einer Zeit — die doch nie wiederkehrt
Und alle meine Schätze teilen sich ihr Los
Die schönen nennt man häßlich, die häßlichen schön
Ich betrachte sie gesondert, bin auch dem Kleinen zugetan
Fernab dieser Truhe sind sie bloße Artefakte
Nicht für den, der sie gefunden
Nicht für den, dem sie gezeigt
Wie zu Grabe die Truhe getragen
Auf Schultern aufgebahrt, der verschlossene Sarg
Der Kragen des Mantels verschließt sich dem Licht
Ich harre still der Dunkelheit, schleich mich erst fort bei Nacht
Und gehe dann meines Weges
Und finde dann neues Gut
Dann ziehe ich meinen Mantel an
Dem Rohdiamanten, der nach mir suchte am Wegesrand
Ich teile meinen Mantel nicht
Ich selbst bin in den Stoff genäht
Gefühle, Gerüche, Gesehenes, Gehörtes — membranisoliert
Mein Mantel und ich sind der Fels in egal welchem Meer
Mantelmann
Ich bin der Mantelmann
Auf einmal wird mir klar
Die Versammlung tagt bei mir
Doch mein Terrain gefährlich
In das der Dieb mit der Beute entflohen
Fünf Mantelmänner reiten in den Sonnenuntergang
Mantelmänner, mit Mänteln aus schwarzem Leder
Einer nach dem anderen blickt noch einmal kurz zurück
Im Sonnenlicht zerfließen ihre Konturen
Auch ihr Mythos und ihre Spuren

Tłumaczenie tekstu piosenki

Teraz grób otwiera się po raz ostatni
Moje skarby są wystarczająco chronione przed koroną pyłu
Te klejnoty są moimi jedynymi rzeczami.
Poznanie-porażki, ścieżki źle postawionych pytań
Tylko symbole Czasu-które nigdy nie powrócą
Wszystkie moje skarby dzielą losy.
Piękne nazywane są brzydkie, brzydkie piękne
Rozważam je osobno, również dołączył do małego
Z dala od tej skrzyni są prostymi artefaktami
Nie dla tego, kto je znalazł.
Nie dla tego, komu pokazała.
Jak w grobie skrzynia nosiła
/ Align = "left" /
Kołnierz płaszcza zamyka się od światła
Po cichu znoszę ciemność, zakradam się tylko w nocy
A potem idź moją drogą
A następnie znajdź nowe dobro
Potem zakładam płaszcz
Surowego diamentu, który szukał mnie na skraju drogi
Nie dzielę się płaszczem
Sam jestem wszyty w tkaninę.
Zmysły, zapachy, widziana — słyszana-izolacja membranowa
Mój płaszcz i ja-Skała w każdym morzu
Płaszcz mąż
Jestem człowiekiem płaszcza
Nagle staje się dla mnie jasne
Mam spotkanie.
Ale moja okolica jest niebezpieczna.
W którym złodziej uciekł z łupem
Pięciu mężczyzn w płaszczu jazdy o zachodzie słońca
Płaszcz Męski, z czarnym skórzanym płaszczem
Jeden po drugim znowu się rozgląda
W świetle słonecznym ich kontury są rozmyte
Również Twój mit i twoje ślady