ГРОТ — Большая медведица tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Большая медведица", wykonawca: ГРОТ.
Tekst piosenki
Муся Тотибадзе:
Не нужен бродягам дом и уют,
Нужны — океан, земля.
Что звёзды Медведицы им поют,
Не знаем ни ты, ни я.
Дмитрий (Грот):
У кочевника дом внутри, родина с ним повсюду.
В мыслях он каждому скажет «До встречи»,
В ответ ему в спину процедят «Иуда».
Он идет в одиночестве, ни ночлега, ни дружеских пиршеств,
Говори, за кого ты, или никто не откроет, глубоко оскорбившись.
Мимо россыпи поселений, себя называющих «Наши»,
Мимо гонки за миражами, мимо лидеров и отставших,
Мимо грохота всех свобод, мимо слепящих вспышек.
Курсом на тишину, в ней возможно хоть что-то услышать.
«Тысяча лет для нас песчинка, в книге одна строка», —
Говорят восьмитысячники, упираясь вершинами в облака.
Я засыпаю и млечный путь мне говорит на распев,
«Вы не почувствуете себя частью, целого не узрев».
Мы верим, что бог это за ответом возникший снова вопрос.
Сподвижники вечного поиска за членство платят весомый взнос.
Лишаясь оседлости, мы в цвете видим другую реальность во снах,
Люди без ярлыков и отметин держат свою планету в руках.
Муся Тотибадзе:
Велик океан, и земля велика,
Надо бы всё пройти.
Большая Медведица издалека
Желает тебе пути.
Виталий (Грот):
В глазах отражается путь, сколько бессонных ночей в них.
У подножия великой горы у костра в одинокой молитве замер кочевник.
Безмолвие вечного из ущелья приносит запах и ветер,
Дорога это не камни и пыль, это лица люде, которых он встретил.
Это не карта и трасса, и даже не вес одного рюкзака,
Это былины, рассказы, и слово «любовь» на полутораста языках.
Пришел с пустыми руками, затерто до дырок былое новье,
Но неизмеримо деньгами и цифра незримая, что он себе приобрел.
Дальше от шума толпы дорога, ведущая в личную Мекку,
Туда, где застыли часы, любовь, пропитавшая все до молекул.
Таинство мудрости, к океану стремится ручей и река,
Кочевник стремится к единому, проходя мимо всех сторон баррикад.
Тропинка тянется ввысь, будто бы текст из букв и слов,
Медведица манит в ночи и дорога однажды станет его ремеслом.
Летя на холодных порывах, будто оторванный с дерева листик,
Одинокий свободный художник, путь- полотно, судьба это кисти.
Муся Тотибадзе:
Наляжем, друг, на вёсла свои.
Волна, пощади пловца!
Большая Медведица, благослови,
Большая Медведица!
Tłumaczenie tekstu piosenki
Musia Totibadze:
Nie potrzebujesz domu i komfortu Włóczęgów,
Potrzebujemy Oceanu, ziemi.
Że Gwiazdy Niedźwiedzicy śpiewają,
Nie wiemy ani ty, ani ja.
Dymitr (Grota)):
Nomad ma dom w środku, ojczyzna jest z nim wszędzie.
W myślach powie każdemu " do zobaczenia»,
W odpowiedzi na niego w plecy szczepią "Judasz".
Idzie sam, bez noclegu, bez przyjaznych uczt,
Mów, za kogo jesteś, albo nikt nie otworzy, głęboko obrażony.
Obok rozproszenia osiedli, nazywając siebie " nasze»,
Obok wyścigu o miraże, obok liderów i maruderów,
Mijając ryk wszystkich wolności, mijając oślepiające błyski.
/ Align = "left" /
"Tysiąc lat jest dla nas ziarnkiem piasku, w książce jedna linia», —
Mówią ośmiotysięczniki, opierając się wierzchołkami w chmurach.
Zasypiam, a droga Mleczna mówi do mnie śpiewem,
"Nie poczujesz się częścią, nie zobaczysz całości".
Wierzymy, że Bóg jest odpowiedzią na pytanie, które powstało ponownie.
Towarzysze wiecznego poszukiwania płacą za członkostwo znaczną opłatę.
Tracąc osiadłość, widzimy inną rzeczywistość w snach w Kolorze,
Ludzie bez etykiet i znaków trzymają swoją planetę w rękach.
Musia Totibadze:
Ocean jest wielki, a ziemia jest wielka,
Powinniśmy przejść przez to.
Wielka Niedźwiedzica z daleka
Życzy ci drogi.
Witalij (Grota)):
W oczach odzwierciedla sposób, jak wiele nieprzespanych nocy w nich.
U podnóża wielkiej góry przy ognisku w samotnej modlitwie zamarł koczownik.
Cisza wiecznego z wąwozu przynosi zapach i wiatr,
Droga to nie kamienie i kurz, to twarze Lude, których spotkał.
To nie jest mapa i tor, a nawet waga jednego plecaka,
Są to eposy, opowiadania i słowo "miłość" w półtorasach języków.
Przyszedł z pustymi rękami, otarte do dziur dawny nowy,
Ale niezmiernie pieniędzmi i postacią niewidzialną, którą sobie nabył.
Dalej od zgiełku tłumu droga prowadząca do osobistej Mekki,
Tam, gdzie zegar zamarł, miłość, która przesiąkła cząsteczkami.
Sakrament mądrości, do oceanu dąży strumień i rzeka,
Nomad dąży do zjednoczenia, mijając wszystkie strony barykad.
Ścieżka rozciąga się w górę, jakby tekst z liter i słów,
Niedźwiedzica wkurza się w nocy, a droga pewnego dnia stanie się jego rzemiosłem.
Latanie w zimnych podmuchach, jakby liść oderwany od drzewa,
Samotny wolny artysta, droga jest płótnem, los jest pędzlem.
Musia Totibadze:
Nałożymy, stary, na wiosła nasze.
Fala, oszczędź pływaka!
Wielka Niedźwiedzico, pobłogosław,
Wielka Niedźwiedzica!