Henri Salvador — Le petit souper aux chandelles tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Le petit souper aux chandelles", wykonawca: Henri Salvador.
Tekst piosenki
Il y avait du monde la veille
Et il restait du Cinzano
On a fini toute la bouteille
Et les sandwichs au jambonneau
Du poulet froid, y avait plus qu’une aile
Ce fut pour elle, ça va de soi
Mais le restant d' la mortadelle
Tant pis pour elle, ce fut pour moi
Et c’est ainsi que notre belle histoire a commencé
Un soir sans y penser par un petit souper
Un petit souper aux chandelles
Un petit souper tendre au coin du feu
Nous étions heureux, je regardais ses cheveux
Et les flammes allumaient des étoiles dans ses yeux
Sur le napperon de dentelle
Le cristal jetait des reflets dorés
Tant que je vivrai, jamais je n’oublierai
Le petit souper aux chandelles
Y avait l’amour, mais pas d’eau fraîche
Le frigidaire était cassé
Comme nous avions la gorge sèche
Tout l' beaujolais y a passé
Nous savourions le bonheur de vivre
On n'était pas ivre
On était bien
Comment nos lèvres se joignirent
Il faut bien l' dire
Je n’en sais rien
La brise entrant par la fenêtre
Souffla les bougies
Et je ne sus jamais si elle avait rougi
Doux petit souper aux chandelles
Doux petit souper tendre au coin du feu
Nous étions heureux, tout semblait combler nos vœux
Et la nuit protégeait le plus tendre des aveux
Jamais elle ne fut aussi belle
Que dans le moment où le feu mourait
Tant que je vivrai, jamais je n’oublierai
Le petit souper aux chandelles
Tłumaczenie tekstu piosenki
Byli ludzie poprzedniej nocy
/ Align = "left" / Cinzano
Wypiliśmy całą butelkę.
I kanapki z ławicą
Zimny kurczak, było więcej niż skrzydło
To było dla niej oczywiste
Ale reszta Mortadella
Tak źle dla niej, to było dla mnie
I tak zaczęła się nasza piękna historia
Pewnego wieczoru, bez zastanowienia, na małą kolację
Mała kolacja przy świecach
Delikatna kolacja przy kominku
Byliśmy szczęśliwi, patrzyłem na jej włosy
I płomienie zapalały gwiazdy w jego oczach
Na koronkowej serwetce
Kryształ rzucił złote refleksy
Dopóki żyję, nigdy nie zapomnę
Mała kolacja przy świecach
Była miłość, ale nie świeża woda
Lodówka była zepsuta
Jak wyschło nam w gardle
Cały Beaujolais tam spędził.
Cieszyliśmy się szczęściem życia
Nie byliśmy pijani.
Było nam dobrze.
Jak nasze usta się połączyły
Muszę powiedzieć.
Nie wiem.
Wiatr wpadający przez okno
Zdmuchnął świece
I nigdy nie wiedziałem, czy się zarumieniła
Słodka mała kolacja przy świecach
Słodki mały delikatny obiad przy kominku
Byliśmy szczęśliwi, wszyscy wydawali się wypełnić nasze życzenia
Noc chroniła najdelikatniejsze wyznanie.
Nigdy nie była tak piękna.
Że w chwili, gdy ogień umierał
Dopóki żyję, nigdy nie zapomnę
Mała kolacja przy świecach