Hubert Félix Thiéfaine — Résilience zéro tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Résilience zéro", wykonawca: Hubert Félix Thiéfaine.
Tekst piosenki
Ma mémoire joue sur les reflets
des étoiles mortes au firmament,
des regards aveugles et muets
dans l’immobilité du temps.
L’aubépine se prend pour la rose
et l’idiot devient Président,
les naïades se métamorphosent
mais le passé reste au présent.
On n’oublie jamais nos secrets d’enfant,
On n’oublie jamais nos violents tourments,
l’instituteur qui nous coursait,
sa blouse tâchée de sang.
On n’oublie jamais
nos secrets d’enfant.
Les lueurs des rêves enfantins
dans leur transparence édulcore
les derniers soleils du matin
sur les frissons bleus de nos corps.
C’est le lent crépuscule d’automne
sous la pluie des mortes saisons,
c’est la cloche des lundis qui sonne
les heures de la désolation.
On n’oublie jamais nos secrets d’enfant,
On n’oublie jamais nos violents tourments,
l’instituteur qui nous coursait,
sa blouse tâchée de sang.
On n’oublie jamais
nos secrets d’enfant.
«Au commencement était le verbe,
intransitif et déroutant,
venu des profondeurs acerbes
et noires des gargarismes d’enfants.
Les rugissements de l’Univers
dans les cours de récréation
écorchaient les pieds de mes vers
pointus sous les humiliations.
On n’oublie jamais les secrets, on n’oublie jamais les tourments,
l’instituteur qui nous coursait, sa blouse tâchée de sang…
On n’oublie jamais les secrets, on n’oublie jamais les tourments,
l’instituteur qui nous coursait, sa blouse tâchée de sang !"
(Thanks to Lola Fedrith for these lyrics)
Tłumaczenie tekstu piosenki
Moja pamięć gra na pasemkach
martwe gwiazdy na niebie,
ślepe, nieme Oczy
w bezruchu czasu.
Głóg bierze za różę
a idiota zostaje prezydentem.,
najady są metamorfizowane
ale przeszłość pozostaje w teraźniejszości.
Nigdy nie zapominamy o naszych dziecięcych tajemnicach,
Nigdy nie zapomnimy o naszych okrutnych mękach,
nauczyciel, który uciekł do nas,
jej bluzka jest poplamiona krwią.
Nigdy nie zapominamy
nasze sekrety z dzieciństwa.
Odbicia dziecięcych snów
w ich przejrzystości słodzić
Ostatnie poranne słońce
przez niebieskie gęsią skórkę naszych ciał.
To powolny jesienny zmierzch
w deszczu martwych pór roku,
w poniedziałki bije dzwon.
godziny spustoszenia.
Nigdy nie zapominamy o naszych dziecięcych tajemnicach,
Nigdy nie zapomnimy o naszych okrutnych mękach,
nauczyciel, który uciekł do nas,
jej bluzka jest poplamiona krwią.
Nigdy nie zapominamy
nasze sekrety z dzieciństwa.
"Na początku był czasownik,
nieprzejednany i zdezorientowany,
pochodził z ostrych głębin
i czarne od bulgotania dzieci.
Ryk Wszechświata
na podwórkach dzieci
lizały nogi Moje robaki
ostry pod upokorzeniem.
Nigdy nie zapominaj tajemnic, nigdy nie zapominaj udręki,
nauczyciel, który biegł do nas, jego bluzka jest poplamiona krwią…
Nigdy nie zapominaj tajemnic, nigdy nie zapominaj udręki,
nauczyciel, który biegł do nas, jego bluzka jest poplamiona krwią !"
(Thanks to Lola Fedrith for these lyrics)