In-Grid — Un Beau Roman (Un Belle Histoire) tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Un Beau Roman (Un Belle Histoire)", wykonawca: In-Grid.
Tekst piosenki
C’est un beau roman, c’est une belle histoire
C’est une romance d’aujourd’hui
Il rentrait chez lui, là-haut vers le brouillard
Elle descendait dans le midi, le midi
Ils se sont trouvés au bord du chemin
Sur l’autoroute des vacances
C'était sans doute un jour de chance
Ils avaient le ciel àportée de main
Un cadeau de la providence
Alors pourquoi penser au lendemain
Ils se sont cachés dans un grand champ de blé
Se laissant porter par les courants
Se sont racontés leur vies qui commençaient
Ils n'étaient encore que des enfants, des enfants
Qui s'étaient trouvés au bord du chemin
Sur l’autoroute des vacances
C'était sans doute un jour de chance
Qui cueillirent le ciel au creux de leurs mains
Comme on cueille la providence
Refusant de penser au lendemain
Il rentrait chez lui, là-haut vers le brouillard
Elle descendait dans le midi, le midi
Ils se sont quittés au bord du matin
Sur l’autoroute des vacances
C'était fini le jour de chance
Ils reprirent alors chacun leur chemin
Saluèrent la providence
En se faisant un signe de la main
Il rentra chez lui, là-haut vers le brouillard
Elle est descendue là-bas dans le midi
C’est un beau roman, c’est une belle histoire
C’est une romance d’aujourd’hui
Tłumaczenie tekstu piosenki
To piękny romans, to piękna historia
To dzisiejsza powieść.
Szedł do domu, tam, do mgły.
Schodziła w południe, w południe
Znaleźli się na poboczu drogi
Na autostradzie odpoczynku
To musiał być szczęśliwy dzień.
Mieli niebo w rękach.
Dar Opatrzności
Dlaczego więc myśleć o jutrze
Ukryli się w wielkim polu pszenicy
Pozwalając sobie nosić prądy
Opowiadali sobie o swoim życiu, które się zaczęło
Byli jeszcze tylko dziećmi, dziećmi
/ Align = "left" /
Na autostradzie odpoczynku
To musiał być szczęśliwy dzień.
Którzy patrzyli w niebo własnymi rękami
Jak bierzemy Opatrzność
Odmawiając myślenia o jutrze
Szedł do domu, tam, do mgły.
Schodziła w południe, w południe
Rozstali się na skraju poranka.
Na autostradzie odpoczynku
To był szczęśliwy dzień.
Potem znowu poszli swoją drogą
Z zadowoleniem Opatrzność
Czyniąc sobie znak ręką
Poszedł do domu, do mgły
Zeszła tam w południe.
To piękny romans, to piękna historia
To dzisiejsza powieść.