Иван Царевич — Былина и плач tekst piosenki i tłumaczenie

Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Былина и плач", wykonawca: Иван Царевич.

Tekst piosenki

«И было то на русской земле…
…И пришёл Князь туда, где разорён был от иноземного кагана
славный град, и увидел: многое множество людей, лежащих мёртвыми,
дома их пожжены, и вся красота и богатство захвачены.
…Лежали они все на ковыль-траве, снегом и льдом помёрзнувшие,
звери тела их поели, и множество птиц их потерзало. Все единую
чашу испили смертную.
…И воскричал князь горько громким голосом, как труба
звучащая, созывающая на рать, и бил себя в грудь руками, и падал на землю, и слёзы его как поток текли, и говорил он со скорбию:
«О, милая моя братия и воинство! Как уснули вы, жизни мои драгоценные,
и меня одного оставили в такой погибели? Почему не умер я раньше вас?
Лежите вы на земле пустой, никем не охраняемые, чести славы ни от кого
не получаете вы…
О, милая моя братия и дружина ласковая, уж не повеселюсь я с вами!
Уже ведь за веселием плач и слёзы пришли ко мне, а за утехой и радостью —
сетование и скорбь явились мне!
О, Солнце! О, Земля! О, Дубравы! Поплачьте со мною!»
из Повести Временных Лет

Tłumaczenie tekstu piosenki

"I to było na rosyjskiej ziemi…
... I książę przybył tam, gdzie został spustoszony przez obcego Kagana
chwalebny Grad, i zobaczyłem: wiele wielu ludzi leżących martwych,
ich domy są spalone, a całe piękno i bogactwo są opanowane.
... Wszyscy leżeli na trawie, śniegu i lodzie, zamarznięci,
zwierzęta ich ciała zjadły, a wiele ptaków je potarło. Wszystko jedno
kielich wypił śmiertelnika.
... I krzyknął książę gorzko donośnym głosem, jak trąbka
brzmiąca, zwołująca na usta, biła się w klatkę piersiową dłońmi i padała na ziemię, a jego łzy płynęły jak strumień, i mówił ze smutkiem:
"O mój drogi bracie i wojsku! Jak zasnąłeś, moje cenne życie,
i zostałem sam w takiej zgubie? Dlaczego nie umarłem przed tobą?
Leżysz na ziemi pusty, nikt nie chroniony, Honor chwały od nikogo
nie dostajesz…
Och, kochanie, moi bracia i drużyna czuły, Nie będę się z wami bawić!
Już dla Zabawy płacz i łzy przyszły do mnie, a dla radości i radości —
żal i smutek przyszedł do mnie!
Słońce! Ziemia! Dąbrowy! Płacz ze mną!»
z powieści minionych lat