Jacques Brel — Les biches tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Les biches", wykonawca: Jacques Brel.
Tekst piosenki
Elles sont notre premier ennemi
Quand elles s'échappent en riant
Des pâturages de l’ennui
Les biches
Avec des cils comme des cheveux
Des cheveux en accroche-faon
Et seulement le bout des yeux
Qui triche
Si bien que le chasseur s’arrête
Et que je sais des ouragans
Qu’elles ont changés en poètes
Les biches
Et qu’on les chasse de notre esprit
Ou qu’elles nous chassent en rougissant
Elles sont notre premier ennemi
Les biches
De quinze ans
Elles sont notre plus bel ennemi
Quand elles ont l'éclat de la fleur
Et déjà la saveur du fruit
Les biches
Qui passent toute vertu dehors
Alors que c’est de tout leur cœur
Alors que c’est de tout leur corps
Qu’elles trichent
Lorsqu’elles broutent le mari
Ou lorsqu’elles broutent le diamant
Sur l’asphalte bleu de Paris
Les biches
Qu’on les chasse à coups de rubis
Ou qu’elles nous chassent au sentiment
Elles sont notre plus bel ennemi
Les biches
De vingt ans
Elles sont notre pire ennemi
Quand elles savent leur pouvoir
Mais qu’elles savent leur sursis
Les biches
Quand un chasseur est une chance
Quand leur beauté se lève tard
Quand c’est avec toute leur science
Qu’elles trichent
Trompant l’ennui plus que le cerf
Et l’amant avec l’autre amant
Et l’autre amant avec le cerf
Qui biche
Et qu’on les chasse à la folie
Ou qu’elles nous chassent du bout des gants
Elles sont notre pire ennemi
Les biches
D’après vingt ans
Elles sont notre dernier ennemi
Quand leurs seins tombent de sommeil
Pour avoir veillés trop de nuits
Les biches
Quand elles ont le pas résigné
Des pèlerins qui s’en reviennent
Quand c’est avec tout leur passé
Qu’elles trichent
Afin de mieux nous retenir
Nous qui ne servons à ce temps
Qu'à les empêcher de vieillir
Les biches
Et qu’on les chasse de notre vie
Ou qu’elles nous chassent parce qu’il est temps
Elles restent notre dernier ennemi
Les biches
De trop longtemps
Tłumaczenie tekstu piosenki
To nasz pierwszy wróg.
Kiedy uciekają, śmiejąc się
Pastwiska nudy
Łania
Z rzęsami jak włosy
Włosy na strzępy
I tylko kątem oka
Kto oszukuje
Więc łowca zatrzymał się
I co wiem o huraganach
Że zamienili się w poetów
Łania
I niech wypędzimy ich z naszego umysłu
Albo gonią nas, rumieniąc się.
To nasz pierwszy wróg.
Łania
Od piętnastego roku życia
To nasz najlepszy wróg.
Kiedy mają blask kwiatu
I już zapach owoców
Łania
Które przechodzą każdą cnotę Na Zewnątrz
Chociaż to z całego serca
Chociaż to wszystkie ich ciała
Co oni oszukują
Kiedy pasą męża
Lub kiedy pasą Diament
Na niebieskim asfalcie Paryża
Łania
Niech polują na rubiny.
Albo że doprowadzają nas do zmysłów.
To nasz najlepszy wróg.
Łania
Dwudziestoletni
Są naszym największym wrogiem.
Kiedy znają swoją moc
Ale co wiedzą o ich odroczeniu
Łania
Kiedy myśliwy jest szansą
Kiedy ich piękno wstaje późno
Kiedy to z całą ich nauką
Co oni oszukują
Oszukuje nudę bardziej niż jeleń
I kochanek z innym kochankiem
A drugi kochanek z jeleniem
Kto łania
I polowanie na nich do szaleństwa
Albo ścigają nas dla rękawiczek.
Są naszym największym wrogiem.
Łania
Dwadzieścia lat później
To nasz ostatni wróg.
Kiedy ich piersi wypadają ze snu
Za to, że nie spałem zbyt wiele nocy.
Łania
Kiedy się nie pogodzili
- Zawołał Pielgrzym.
Kiedy to z całą ich przeszłością
Co oni oszukują
Aby lepiej nas powstrzymać
My, którzy nie służą w tym czasie
Niż nie pozwolić im się zestarzeć
Łania
I że wypędzamy ich z naszego życia
Albo polują na nas, bo już czas.
Pozostają naszym ostatnim wrogiem.
Łania
Zbyt długo