Jaromír Nohavica — Potulní kejklíři tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Potulní kejklíři", wykonawca: Jaromír Nohavica.
Tekst piosenki
Potulní kejklíři
jdou zasněženou plání
v obitém talíři
vaří vítr ke snídani
s cvičenou opičkou na rameni
životem malinko unaveni
potulní kejklíři jdou bílou plání
V kovárně na kraji vsi
všechen sníh už stál
dobrý kovář odžene psy
a pozve je dál
sláma je postelí i peřinou
a oni jeden k druhému se přivinou
a zítra na návsi začíná candrbál
Kejklíři kejklíři jdou
kejklíři kejklíři jdou
Po schodech kostela
poskakuje míč
muž s tváří anděla
ohýbá železnou tyč
a krásná dívka jménem Marína
zatančí tanec pohanského bůžka Odina
a zítra po polednách budou zase pryč
Kejklíři kejklíři jdou
kejklíři kejklíři jdou
Vozíček z lipových dřev
po hlíně drkotá
červená nepokojná krev
je erbem života hmm
všechno co chceme leží před námi
za devatero poli za devatero řekami
nad zimní krajinou slunce blikotá
všechno co chceme leží před námi
za devatero poli za devatero řekami
nad zimní krajinou slunce blikotá
Kejklíři kejklíři jdou
kejklíři kejklíři jdou
kejklíři kejklíři jdou
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wędrownych żonglerów
nadchodzą śnieżne równiny
w znamionowej z некрологом
zaparzam wiatr na śniadanie
z wytresowaną małpą na ramieniu
życie jest trochę nudne
Wędrowcy wędrują po białych równinach
W Kuźnicy na skraju wsi
cały śnieg już wstał
dobry Kowal wypędzi psy
i zaproś ich do środka
słoma to łóżko i koc
i przychodzą do siebie nawzajem
a jutro w wiosce zaczyna się kandrbal
Zręczność rąk zręczność rąk zręczność rąk
zręczność rąk zręczność rąk zręczność rąk
Po schodach kościoła
odbijając się na piłce
człowiek z twarzą anioła
ucisk żelazny pręt
i piękna dziewczyna o imieniu Marina
taniec pogański Idol sam
jutro po południu znowu wyjdą.
Zręczność rąk zręczność rąk zręczność rąk
zręczność rąk zręczność rąk zręczność rąk
Wózek inwalidzki z lipy
po glinie
Czerwona niespokojna krew
jest herbem życia.
wszystko, czego chcemy, leży przed nami
dziewiętnaste pole po dziewiętnastej rzece
nad zimowym krajobrazem migocze słońce
wszystko, czego chcemy, leży przed nami
dziewiętnaste pole po dziewiętnastej rzece
nad zimowym krajobrazem migocze słońce
Zręczność rąk zręczność rąk zręczność rąk
zręczność rąk zręczność rąk zręczność rąk
zręczność rąk zręczność rąk zręczność rąk