Javier Calamaro — Garúa tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Garúa", wykonawca: Javier Calamaro.
Tekst piosenki
¡Qué noche llena de hastío y de frío!
El viento trae un extraño lamento.
¡Parece un pozo de sombras la noche
y yo en la sombra camino muy lento.
Mientras tanto la garúa
se acentúa
con sus púas
en mi corazón…
En esta noche tan fría y tan mía
pensando siempre en lo mismo me abismo
y por mas que quiera odiarla,
desecharla
y olvidarla
la recuerdo más.
¡Garúa!
Solo y triste por la acera
va este corazón transido
con tristeza de tapera.
Sintiendo tu hielo,
porque aquella, con su olvido,
hoy le ha abierto una gotera.
¡Perdido!
Como un duende que en la sombra
más la busca y más la nombra…
Garúa… tristeza…
¡Hasta el cielo se ha puesto a llorar!
¡Qué noche llena de hastío y de frío!
hasta el boton se pianto en la esquina.
Sobre la calle, la hilera de focos
lustra el asfalto con luz mortecina.
Y yo voy, como un descarte,
siempre solo,
siempre aparte,
esperandote.
Las gotas caen en el charco de mi alma
hasta los huesos calados y helados
y humillando este tormento
todavía pasa el viento
empujándome.
¡Garúa!
Solo y triste por la acera
va este corazón perdido con tristeza de tapera.
Sintiendo tu hielo,
porque aquella, con su olvido,
hoy le ha abierto una gotera.
¡Perdido!
Como un duende que en la sombra
más la busca y más la nombra…
Garúa… tristeza…
¡Hasta el cielo se ha puesto a llorar!
(Gracias a Luli por esta letra)
Tłumaczenie tekstu piosenki
Co za noc pełna zmęczenia i zimna!
Wiatr przynosi dziwny żal.
To jak dziura cieni w nocy
a ja idę bardzo powoli w cieniu.
Tymczasem La Garoua
akcentować
z jego kolcami
w moim sercu…
Tej nocy, takiej zimnej i takiej mojej.,
zawsze myśląc o tym samym, znikam.
i choć chciałbym ją nienawidzić.,
odrzucony
i zapomnieć o niej.
pamiętam ją bardziej.
Garoua!
Samotny i smutny na chodniku
idzie to serce,
- ze smutkiem zapytał Tapera.
Czując swój lód,,
ponieważ ta, z jej zapomnieniem,,
dziś otworzył przeciek.
Zgubiłem się!
Jak goblin, który jest w cieniu,
więcej szuka jej i więcej nazywa ją…
Garoua ... smutek…
Aż do nieba zdarzyło się płakać!
Co za noc pełna zmęczenia i zimna!
nawet guzik zaskrzypiał w rogu.
Nad ulicą rząd reflektorów
poleruje asfalt martwym światłem.
I idę jak śmieć.,
zawsze sam,
zawsze od siebie,
czekam na ciebie.
Krople spadają w kałuży mojej duszy.
do ażurowych i lodowych kości
i poniżając tę mękę,
wiatr wciąż mija
popycha mnie.
Garoua!
Samotny i smutny na chodniku
to zagubione serce ze smutkiem tapery.
Czując swój lód,,
ponieważ ta, z jej zapomnieniem,,
dziś otworzył przeciek.
Zgubiłem się!
Jak goblin, który jest w cieniu,
więcej szuka jej i więcej nazywa ją…
Garoua ... smutek…
Aż do nieba zdarzyło się płakać!
(Dzięki Luli za te teksty)