Jean Ferrat — Les Poètes tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Les Poètes", wykonawca: Jean Ferrat.
Tekst piosenki
Je ne sais ce qui me possède
Et me pousse à dire à voix haute
Ni pour la pitié ni pour l' aide
Ni comme on avouerait ses fautes
Ce qui m’habite et qui m’obsède
Celui qui chante se torture
Quels cris en moi quel animal
Je tue ou quelle créature
Au nom du bien au nom du mal
Seuls le savent ceux qui se turent
Machado dort à Collioure
Trois pas suffirent hors d' Espagne
Que le ciel pour lui se fît lourd
Il s’assit dans cette campagne
Et ferma les yeux pour toujours
Au-dessus des eaux et des plaines
Au-dessus des toits des collines
Un plain-chant monte à gorge pleine
Est-ce vers l' étoile Hölderlin
Est-ce vers l' étoile Verlaine
Marlowe il te faut la taverne
Non pour Faust mais pour y mourir
Entre les tueurs qui te cernent
De leurs poignards et de leurs rires
A la lueur d’une lanterne
Etoiles poussières de flammes
En août qui tombez sur le sol
Tout le ciel cette nuit proclame
L’hécatombe des rossignols
Mais que sait l’univers du drame
La souffrance enfante les songes
Comme une ruche ses abeilles
L' homme crie où son fer le ronge
Et sa plaie engendre un soleil
Plus beau que les anciens mensonges
(Répétition)
Tłumaczenie tekstu piosenki
Nie wiem, co mam
I popycha mnie do powiedzenia na głos
Ani litości, ani pomocy.
Ani jak przyznajemy się do naszych błędów
To, co żyje ze mną i ma obsesję na moim punkcie
Ten, kto śpiewa, torturuje się
Jakie Krzyki we mnie, jakie zwierzę
Zabiję albo coś.
W imię dobra w imię zła
Tylko ci, którzy milczą, wiedzą o tym.
Machado śpi w Colliure
Trzy kroki wystarczyły z Hiszpanii
Że niebo stało się dla niego ciężkie
Siedział w tej wiosce.
I zamknął oczy na zawsze
Nad wodami i równinami
Nad dachami wzgórz
Śpiew wznosi się do pełnego gardła.
To do gwiazdy Gelderlin
To do gwiazdy Verlaine ' a.
Marlowe, potrzebujesz tawerny.
Nie dla Fausta, tylko po to, by tam umrzeć.
Między zabójcami, którzy cię otaczają
Z ich sztyletów i śmiechu
W świetle latarni
Gwiazdy płoną płomieniami
W sierpniu, które spadają na ziemię
Całe niebo tej nocy głosi
Hekatomba Słowika
Ale co wie Wszechświat dramatu
Cierpienie rodzi sny
Jak ula jego pszczoły
Mężczyzna krzyczy, gdzie żuje żelazo
A jego rana rodzi słońce
Piękniejsze niż poprzednie kłamstwa.
(Powtórzenie)