Jean Ferrat — Nuit et brouillard tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Nuit et brouillard", wykonawca: Jean Ferrat.
Tekst piosenki
Paroles et musique: Jean Ferrat
Ils étaient vingt et cent, ils étaient des milliers
Nus et maigres tremblants, dans ces wagons plombés
Qui déchiraient la nuit de leurs ongles battants
Ils étaient des milliers, ils étaient vingt et cent.
Ils se croy
aient des hommes, n'étaient plus que des nombres
Depuis longtemps leurs dés avaient été jetés
Dès que la main retombe il ne reste qu’une ombre
Ils ne devaient jamais plus revoir l'été.
La fuite monotone et sans hâte du temps
Survivre encore un jour,
une heure obstinément
Combien de tours de roues, d’arrêts et de départs
Qui n’en finissent pas de distiller l’espoir
Ils s’appelaient Jean-Pierre, Natacha ou Samuel
Certains priaient Jésus, Jéhovah ou Vichnou
D’autres ne priaient pas mais qu’importe
le ciel
Ils voulaient simplement ne plus vivre à genoux.
Ils n’arrivaient pas tous à la fin du voyage
Ceux qui sont revenus peuvent-ils être heureux?
Ils essaient d’oublier, étonnés qu'à leur âge
Les veines de leurs bras soient devenues si bleues
Les Allemands guettaient du haut des miradors
La lune se taisait comme vous vous taisiez
En regardant au loin, en regardant dehors
Votre chair était tendre à leurs chiens policiers.
On me dit à présent, que ces mots n’ont plus cours
Qu’il vaut mieux
ne chanter que des chansons d’amour
Que le sang sèche vite en entrant dans l’histoire
Et qu’il ne sert à rien de prendre une guitare
Mais qui donc est de taille à pouvoir m’arrêter
L’ombre s’est faite humaine aujourd’hui c’est l'été
Je twisterais les
mots s’il fallait les twister
Pour qu’un jour les enfants sachent qui vous étiez.
Vous étiez vingt et cent, vous étiez des milliers
Nus et maigres tremblants, dans ces wagons plombés
Qui déchiriez la nuit de vos ongles battants
Vous étiez des milli
ers, vous étiez vingt et cent.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Tekst i muzyka: Jean Ferrat
Było ich dwadzieścia i sto, było ich tysiące
Nagie i chude drżenie, w tych ołowianych wagonach
Którzy wymiotowali w nocy swoje Walenie paznokcie
Było ich tysiące, było ich dwadzieścia i sto.
Krzyżują się
byli ludzie, były tylko liczby
Dawno temu ich kości zostały rzucone
Gdy tylko ręka opuści, pozostaje tylko cień
Nigdy więcej nie powinni byli widzieć lata.
Monotonna i spokojna Ucieczka czasu
Przetrwać kolejny dzień,
godzina uparta
Ile obrotów kół, przystanków i odlotów
Które w końcu nie przewyższają nadziei
Nazywali się Jean-Pierre, Natasha lub Samuel.
Niektórzy modlili się do Jezusa, Jehowy lub Wisznu
Inni nie modlili się, ale co za różnica
niebiosa
Po prostu nie chcieli już żyć na kolanach.
Wszyscy nie dotarli do końca podróży
Czy ci, którzy wrócili, mogą być szczęśliwi?
Starają się zapomnieć, zdumiony, że w ich wieku
Żyły na ich rękach stały się tak niebieskie
Niemcy obserwowali ze szczytu miradorów
Księżyc milczy, jak milczysz
Patrząc w dal, patrząc na
Twoje ciało było delikatne dla ich psów policyjnych.
Teraz powiedziano mi, że te słowa Już nie działają
Co jest lepsze
śpiewać tylko pieśni miłosne
Niech krew szybko wyschnie, przechodząc do historii
I że nie ma sensu brać gitary
Ale kto jest tak wielki, aby mnie powstrzymać
Cień zamienił się w człowieka dziś lato
Kręciłbym nimi.
słowa trzeba było Twister
Żeby dzieciaki dowiedziały się, kim jesteś.
Było was dwadzieścia i sto, było Was tysiące.
Nagie i chude drżenie, w tych ołowianych wagonach
Które wymiotowały w nocy twoje Walenie paznokci
Byłaś Millie.
Ers, było was dwadzieścia i stu.