Joaquin Sabina — Calle Melancolia tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Calle Melancolia", wykonawca: Joaquin Sabina.
Tekst piosenki
Como quien viaja a lomos de una yegua sombra,
por la ciudad camino, no preguntis adnde.
Busco acaso un encuentro que me ilumine el da,
y no hallo ms que puertas que niegan lo que esconden.
Las chimeneas vierten su vmito de humo
a un cielo cada vez ms lejano y ms alto.
Por las paredes ocres se desparrama el zumo
de una fruta de sangre crecida en el asfalto.
Ya el campo estar verde, debe ser Primavera,
cruza por mi mirada un tren interminable,
el barrio donde habito no es ninguna pradera,
desolado paisaje de antenas y de cables.
Vivo en el nmeor siete, calle Melancola.
Quiero mudarme hace aos al barrio de la alegra.
Pero siempre que lo intento ha salido ya el tranva
y en la escalera me siento a silbar mi meloda.
Como quien viaja a bordo de un barco enloquecido,
que viene de la noche y va a ninguna parte,
as mis pies descienden la cuesta del olvido,
fatigados de tanto andar sin encontrarte.
Luego, de vuelta a casa, enciendo un cigarrillo,
ordeno mis papeles, resuelvo un crucigrama;
me enfado con las sombras que pueblan los pasillos
y me abrazo a la ausencia que dejas en mi cama.
Trepo por tu recuerdo como una enredadera
que no encuentra ventanas donde agarrarse, soy
esa absurda epidemia que sufren las aceras,
si quieres encontrarme, ya sabes dnde estoy.
Vivo en el nmeor siete, calle Melancola.
Quiero mudarme hace aos al barrio de la alegra.
Pero siempre que lo intento ha salido ya el tranva
y en la escalera me siento a silbar mi meloda.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Jak ten, który podróżuje na grzbiecie zacienionej klaczy.,
idę po mieście, nie pytaj.
Szukam spotkania, które mnie oświetli.,
i nie wierzę, że drzwi, które zaprzeczają temu, co ukrywają.
Kominy wylewają swój dym
na coraz bardziej odległe i wyższe niebo.
Na ścianach ochry rozlewa się sok
z owocu krwi wyrosłej na asfalcie.
Już pole jest zielone, musi być wiosna.,
przecina mój widok niekończący się pociąg,,
obszar, w którym mieszkam, nie jest łąką.,
pustynny krajobraz anten i kabli.
Mieszkam w nmeor Seven, melanchol Street.
Chcę się przenieść do dzielnicy La Alegra.
Ale za każdym razem, gdy próbuję, tramwaj już wyszedł.
a na schodach siedzę, żeby gwizdać moją melodię.
Jak ktoś, kto podróżuje na pokładzie szalonego statku,,
który przychodzi z nocy i idzie donikąd.,
as moje nogi schodzą po zboczu zapomnienia,,
mam dość tylu spacerów, że cię nie znalazłem.
Potem, po powrocie do domu, zapaliłem papierosa,
sortuję papiery, rozwiązuję krzyżówkę.;
jestem zły na cienie, które zamieszkują korytarze,
i obejmuję nieobecność, którą zostawiasz w moim łóżku.
Wspinam się po twojej pamięci jak winorośl.,
który nie znajduje okien, w których można się złapać, ja
ta absurdalna epidemia, na którą cierpią chodniki,
jeśli chcesz mnie znaleźć, wiesz, że tu jestem.
Mieszkam w nmeor Seven, melanchol Street.
Chcę się przenieść do dzielnicy La Alegra.
Ale za każdym razem, gdy próbuję, tramwaj już wyszedł.
a na schodach siedzę, żeby gwizdać moją melodię.