John Craigie — Rachel tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Rachel", wykonawca: John Craigie.
Tekst piosenki
My name is Rachel, I was born here on the coldest day of May
And I work here in this brothel, I do not feel ashamed
You can tell me the men are faithless, you can tell me the men are sin
But I’ve cured the devils, I’ve held the innocent
There was a painter, he used to come here, at least when he could afford
Which wasn’t often, but when he did, it was me he would implore
They told me he was crazy, but I did not seem to hear
Until one night when he gave me a bloody piece of his ear
Oh Vincent, who has hurt you so, oh Vincent, how was I to know
In the long run, history will make it clear
But all my screams will fill your dreams, some of passion some of fear
There was another painter, name of Gauguin, more famous I suppose
They were friends, maybe lovers, oh with painters you never know
They were screaming, and they were fighting, Gauguin drew his blade
And he slashed at poor Vincent and they never spoke again
Chorus: (how were we to know)
All your sadness, it will vanish, whenever you choose to leave
When you bury yourself in your painting, beneath the crows, amongst the wheat
And I will lie here and I will wonder about the gift you gave
Was it your sickness, was it your madness or just a way to share your pain
Chorus: (how were you to know)
Tłumaczenie tekstu piosenki
Nazywam się Rachel, urodziłam się tutaj w najzimniejszy dzień maja.
Pracuję w tym burdelu, nie czuję się zawstydzony.
Możesz mi powiedzieć, że mężczyźni są niewierni, możesz mi powiedzieć, że mężczyźni są grzechem
Lecz uleczyłem diabły, trzymałem niewinnych
Był sobie malarz, przychodził tu, przynajmniej wtedy, gdy było go stać.
Co nie było często, ale kiedy to zrobił, to mnie błagał
Powiedzieli mi, że jest szalony, ale nie słyszałem,
Aż pewnej nocy dał mi zakrwawiony kawałek ucha
Oh Vincent, kto cię tak zranił, Oh Vincent, skąd miałem wiedzieć
Na dłuższą metę historia wyjaśni
Ale wszystkie moje krzyki wypełnią Twoje marzenia, namiętność, strach.
Był inny malarz, Gauguin, bardziej znany, jak sądzę.
Byli przyjaciółmi, może kochankami, z malarzami nigdy nie wiadomo
Krzyczeli i walczyli, Gauguin wyciągnął ostrze.
A on ciął na biednego Vincenta i nigdy więcej ze sobą nie rozmawiali.
Refren: (skąd mieliśmy wiedzieć)
Cały twój smutek zniknie, kiedy tylko zdecydujesz się odejść.
Kiedy chowasz się w swoim obrazie, pod krukami, wśród pszenicy
Będę tu leżeć i zastanawiać się nad darem, który mi dałeś.
Czy to była twoja choroba, czy szaleństwo, czy tylko sposób na dzielenie się bólem.
/ Align = "left" / )