John Grant — Sensitive New Age Guy tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Sensitive New Age Guy", wykonawca: John Grant.
Tekst piosenki
Take Picasso, Otto Dix, and some Salvador Dali
Accompanied by Wagner, plus some Public Enemy
She isn’t any of these things, and she would never want to be
She’s a special kind of thing made from a secret recipe
He had a deeper understanding of the state that we are in
She didn’t run away and hide; she stayed right through the bitter end
He demanded our attention, and we tried to do our best
She was taking us to school, but most of us would fail the test
She’s just a sensitive new age guy
You came to the wrong place if you came to see her cry
If you only have the guts, then please look deep into her painted eyes
You could be a better human she just wants to see you try
He always played the good cop to her fabulosity
Where she had been they had to replace light bulbs constantly
'Cause she could only always be the brightest in the room
She had a special way of preaching glamour mixed with doom
With just a simple quip she’d wipe that smirk right off your face
And replace it with a smile while demonstrating latex grace
And with time I saw him less and less. I don’t know where he went
But it was I who ran away to some far foreign speaking place
Tłumaczenie tekstu piosenki
Weźmy Picassa, Otto Dixa i Salvadora Dali.
/ Align = "left" /
Ona nie jest żadną z tych rzeczy, i nigdy nie chciałaby być
To wyjątkowa rzecz zrobiona z sekretnego przepisu.
Miał głębsze zrozumienie stanu, w jakim się znajdujemy.
Nie uciekła i nie ukryła się; została aż do gorzkiego końca.
Zażądał naszej uwagi, a my staraliśmy się jak najlepiej.
Zabierała nas do szkoły, ale większość z nas oblałaby test.
Jest wrażliwym facetem z new age.
Przyszedłeś w złe miejsce, jeśli przyszedłeś zobaczyć, jak płacze.
Jeśli tylko masz odwagę, to proszę, spójrz głęboko w jej pomalowane oczy.
Mógłbyś być lepszym człowiekiem.
Zawsze udawał dobrego glinę dla jej fabulosity.
Tam, gdzie była, musieli ciągle wymieniać żarówki.
Bo zawsze mogła być najbystrzejsza w pokoju.
Miała szczególny sposób głoszenia przepychu zmieszanego z zagładą.
Prostym żartem zetrze ten uśmieszek z twojej twarzy.
I zastąpić go uśmiechem, demonstrując wdzięk lateksu.
Z czasem widywałem go coraz rzadziej. Nie wiem, dokąd poszedł.
Ale to ja uciekłem do odległego, obcojęzycznego miejsca.