Kaligola — Oltre il Giardino tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Oltre il Giardino", wykonawca: Kaligola.
Tekst piosenki
Questa è la storia di un uomo senza pi catene
Da dove sia venuto nessuno lo sa bene
Lui conosce il dolore ma lo tiene lontano
Stringe solo ciò che regge il palmo di una mano
Ha affermato la sua mente all'altezza del suo cuore
E dipinge ogni gesto coi colori dell'amore
Ogni grigio mattone è caduto tempo fa
Ora è un uomo diverso senza più necessità
Il suo nome è Giovani ha 64 anni, sorride ogni giorno sin dal primo mattino
Passa il tempo rovistando in un cestino
Qui nel parco lo conosce ogni bambino
Ma nessun vuol sapere o guardare oltre il giardino
La distanza e proiezione di quello che in realtà
Ci è più vicino
Così ciascuno passa avanti e riprende il suo cammino
E non cerca domani
E non sente più ieri
Tra le mani di sabbia
Non trattiene i pensieri
Solo il 10 novembre
Puoi sentirlo gridare
Lo si può trovare sempre al parco comunale
Un angelo barbone che fa guardia contro il male
Per i grandi è solamente un matto da evitare
Ma lui veglia sui bambini perché l'orco può tornare
Come un santo protettore
Scappato dall'inferno
Cammina a piedi nudi
Sia d'estate che di inverno
Ogni falsa speranza è caduta tempo fa
Ora è un uomo diverso senza più necessità
Come un santo mendicante ora non possiede niente
S'è spogliato del passato
Ha lasciato alle sue spalle
La sua forma più arrogante
Si trascina per la strada fischiettando dolcemente
Il dolore pesa meno se disciolto in ogni istante
E la sola melodia che adesso sente
E' l'eternità illusoria del pensiero
E non cerca domani
E non sente più ieri
Tra le mani di sabbia
Non trattiene i pensieri
Solo il 10 novembre
Puoi sentirlo gridare
Per la gente del quartiere è un povero demente
Che cammina senza meta
con uno sguardo assente, non ricordano che un tempo
Controllava la sua vita ma
che quella di suo figlio dalle dita gli è sfuggita
Il tempo è denaro e non si può sempre giocare
Ti ho portato anche ai giardini, fammi lavorare
Questo sempre diceva, ma è stato tempo fa
Ora il figlio non chiama, non cerca il suo papà
Il suo nome è Giovanni, ha 64 anni
Ha inventato un calendario senza affanni
Solo il 10 di novembre
nella nebbia del mattino
puoi sentirlo urlare il nome di un bambino
E' il passato che ritorna e lascia senza fiato
Una crepa che si apre nel suo viso ormai strappato
E guardando oltre quel muro puoi vedere il suo destino
Stilla il sangue delle rose sulla neve del giardino
E non cerca domani
E non sente più ieri
Tra le mani di sabbia
Non trattiene i pensieri
Solo il 10 novembre
Puoi sentirlo gridare
Una voce nel vuoto
E un nome che ormai
Non sa più pronunciare.
Tłumaczenie tekstu piosenki
To historia człowieka bez łez.
Skąd się wziął, nikt nie wie.
Zna ból, ale trzyma go z daleka.
Ściska tylko to, co trzyma dłoń
Umocnił swój umysł na wysokości swojego serca
I rysuje każdy gest kolorami miłości
Każdy szary Cegły spadł dawno temu
Teraz jest inną osobą niepotrzebnie
Nazywa się młodzież ma 64 lata, uśmiecha się codziennie od wczesnych godzin porannych
Spędzić czas grzebać w kosza
Tutaj, w parku, zna go każde dziecko
Ale nikt nie chce wiedzieć ani patrzeć poza ogród
Odległość i projekcja tego, co naprawdę jest
Jest bliżej
W ten sposób każdy idzie naprzód i odnawia swoją drogę
I nie szuka jutra
I już nie słyszy wczoraj
W rękach piasek
Nie powstrzymuje myśli
Tylko 10 listopada
Możesz usłyszeć, jak krzyczy
Zawsze można go znaleźć w parku miejskim
Anioł-bezdomny chroniący przed złem
Dla dużych jest po prostu szalony, aby uniknąć
Ale opiekuje się dziećmi, ponieważ Ork może wrócić
Jako Święty obrońca
Uciekł z piekła
Chodzić boso
Zarówno latem, jak i zimą
Każda fałszywa nadzieja upadła dawno temu
Teraz jest inną osobą niepotrzebnie
Jak Święty żebrak teraz nic nie posiada
Stracił przeszłość.
Zostawiono.
Jego najbardziej arogancka forma
Ciągnie się po ulicy, gwiżdżąc cicho
Ból waży mniej, jeśli rozpuszcza się w każdej chwili
I jedyna melodia, którą teraz słyszy.
To iluzoryczna wieczność myśli
I nie szuka jutra
I już nie słyszy wczoraj
W rękach piasek
Nie powstrzymuje myśli
Tylko 10 listopada
Możesz usłyszeć, jak krzyczy
Dla mieszkańców dzielnicy jest to szalony biedak
Który chodzi bez celu
z brakującym spojrzeniem nie pamiętają, że kiedyś
Kontrolował swoje życie, ale
że syn wyrwał się z palców
Czas to pieniądz i nie zawsze możesz grać
Też cię zabrałem do ogrodów, więc pozwól mi pracować.
To zawsze mówił, ale to było dawno temu
Teraz syn nie dzwoni, nie szuka swojego taty
Ma na imię Jan, ma 64 lata
Wymyślił kalendarz bez problemu
Tylko 10 listopada
w porannej mgle
możesz usłyszeć, jak krzyczy imię dziecka
To przeszłość, która powraca i pozostawia oddech
Pęknięcie, które otwiera się w jej teraz rozdartej twarzy
I patrząc przez tę ścianę, można zobaczyć jego los
Still krew róż na śniegu ogrodu
I nie szuka jutra
I już nie słyszy wczoraj
W rękach piasek
Nie powstrzymuje myśli
Tylko 10 listopada
Możesz usłyszeć, jak krzyczy
Głos w pustce
I nazwa, która jest teraz
Nie umie już mówić.