Ketil Bjørnstad — Sommernatt Ved Fjorden (By The Fjord) tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Sommernatt Ved Fjorden (By The Fjord)", wykonawca: Ketil Bjørnstad.
Tekst piosenki
Jæger ror
og Oda sitter foran
i en pram som de har tatt
Jeg står ved vinduet inatt
og en fiol er min trøst
Snart vil sommervinden varsle høst
Men lyset er i nord
Vær velsignet du som ror
Båten glir
Nå slipper Jæger årene
og strekker seg langt frem
Hun tar hans hånd, den er hans hjem
Hun ler, jeg ser at en pram
vender nesen ned så blygt i skam
for det som skjer ombord
og de feberhete ord
Noe skjer
Han ligger der med hodet i
min søsters mørke fang
en svarttrost vekker oss med sang
enliten båt glir avsted
mellom natt og dag i fjordens led
ved Hvitsten der vi bor
Jæger retter seg og ror
Nok en natt
er over, lyset kommer brått
Min søster er litt trett
Et dampskip fløyter, han ror rett
mot dette hus, det var alt
og jeg skjelver, det er ganske kaldt
men Oda Lasson ler
mot sin bleke kavaler
Båten blir
fortøyd til bryggen nedenfor
mitt vindu, de står opp
Han prøver løfte hennes kropp
Han elsker alt det hun er
Men han skjønner at han er for nær
Han kysser hennes hår.
Solen kommer, og han går
Tłumaczenie tekstu piosenki
Łowca za kierownicą
a oda siedzi z przodu
w wózku, który zabrali.
Stoję przy oknie.,
oświetlony światłem, a fiołek to moja pociecha,
Wkrótce letni wiatr ostrzeże jesień,
Ale światło na północy
Błogosławi cię jak ster,
Łódź ślizga się,
Teraz łowcy pomijają lata
i rozciągają się daleko do przodu.
Bierze go za rękę, to jego dom.
Ona się śmieje, widzę, że wózek
odwraca nos tak prosto w wstydu
za to, co dzieje się na pokładzie,
i gorączkowe słowa
Coś się dzieje.
Leży tam z głową na
ciemnym kolanie mojej siostry,
Kos budzi nas śpiewem.
oświetlona Łódź ślizga się
między nocą a dniem w fiordzie, prowadzi
do białego kamienia, gdzie mieszkamy.
Łowca rozprowadza się i rządzi,
Jeszcze jedna noc
koniec, nagle pojawia się światło.
Moja siostra jest trochę zmęczona.,
Parowóz gwiżdże, on steruje prosto
przeciwko temu domowi, to było wszystko,
i drżę, całkiem zimno,
ale oda Lesson się śmieje
nad swoją bladą kawalerią.
Łódź
cumuje do nabrzeża pod
moim oknem, idą w górę.
Próbuje podnieść jej ciało,
Kocha wszystko, co ona jest,
Ale zdaje sobie sprawę, że jest zbyt blisko,
Całuje jej włosy.
Słońce przychodzi i odchodzi.