Леонид Агутин — Ты не уйдёшь tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Ты не уйдёшь", wykonawca: Леонид Агутин.
Tekst piosenki
Непростительно не похожи мы На тех, кого дороже на нам свете нет.
Мы готовы их держать в заложниках,
Но не готовы сами ими быть в ответ.
А когда возникнут сомнения,
Что живем мы как-то неправильно, —
Разве хоть кто скажет себе?
Я не помню суть Мироздания,
Я не вижу цели, но верю только тебе!
Только тебе!
Так беспокойно, вот здесь, в области сердца боль.
Это плохая месть, и это — не наша роль.
Что-то печет прям внутри, как под лопаткой нож.
Я не открою дверь, ты не уйдешь! Ты — не уйдешь…
Независимо от сознания,
Беглая, порочная приходит мысль.
Мы хотели бы лишь незнания —
Знания убивают и бросают ввысь!
А когда мы станем последними,
Что живут на этом Свете не веря в себя —
Как в розу ветров.
Мы поднимем себя над стенами,
И отпустим в небо тысячи дурацких на вид
Воздушных шаров!
Так беспокойно, вот здесь, в области сердца боль.
Это плохая месть, и это — не наша роль.
Что-то печет прям внутри, как под лопаткой нож.
Я не открою дверь, ты не уйдешь! Ты — не уйдешь…
Так беспокойно, вот здесь, в области сердца боль.
Это плохая месть, и это — не наша роль.
Что-то печет прям внутри, как под лопаткой нож.
Я не открою дверь, ты не уйдешь!
Я не открою дверь, ты не уйдешь!
Ты не уйдешь!
Tłumaczenie tekstu piosenki
Niewybaczalnie nie jesteśmy podobni do tych, których nie ma na świecie.
Jesteśmy gotowi trzymać ich jako zakładników.,
Ale nie są gotowi na to, aby sami byli odpowiedzialni.
A kiedy pojawią się wątpliwości,
Że żyjemy w jakiś sposób źle, —
Czy ktoś sobie powie?
Nie pamiętam istoty wszechświata.,
Nie widzę celu, ale wierzę tylko Tobie!
Tylko Ty!
Tak niespokojny, tutaj, w okolicy serca ból.
To zła zemsta, a to nie nasza rola.
Coś piecze w środku, jak nóż pod łopatką.
Nie otworzę drzwi, ty nie wyjdziesz! Nie odejdziesz — …
Niezależnie od świadomości,
Zbiegły, błędne przychodzi myśl.
Chcemy tylko niewiedzy —
Wiedza jest zabijana i rzucana w górę!
A kiedy będziemy ostatnimi,
Że żyją na tym świecie, nie wierząc w siebie —
Jak róża wiatrów.
Wzniesiemy się ponad ściany,
I puśćmy tysiące głupich na widok nieba
Balony!
Tak niespokojny, tutaj, w okolicy serca ból.
To zła zemsta, a to nie nasza rola.
Coś piecze w środku, jak nóż pod łopatką.
Nie otworzę drzwi, ty nie wyjdziesz! Nie odejdziesz — …
Tak niespokojny, tutaj, w okolicy serca ból.
To zła zemsta, a to nie nasza rola.
Coś piecze w środku, jak nóż pod łopatką.
Nie otworzę drzwi, ty nie wyjdziesz!
Nie otworzę drzwi, ty nie wyjdziesz!
Nie odejdziesz!