Liesbeth List — Amsterdam tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Amsterdam", wykonawca: Liesbeth List.
Tekst piosenki
In dat Oud-Amsterdam, in de buurt van de haven
Gaan de zeelui zich laven, drinken 't hek van de dam
In dat Oud-Amsterdam, liggen zeelieden dronken
Als een wimpel zo lam, in de dokken te ronken
In dat Oud-Amsterdam, krijgt een zeeman de stuipen
Tot hij zich, grauw van gram, in 't bier wil verzuipen
Maar in Oud-Amsterdam zie je zeelui ontkatert
Als de ochtendzon schatert, over Damrak en Dam
In dat Oud-Amsterdam, zie je zeelieden bikken
Zilv’ren haringen slikken, bij de staart, uit de hand
Van de hand in de tand smijten zij met hun knaken
Want ze zullen 'm raken, als een kat in 't want
En ze stinken naar aal, in hun grofblauwe truien
En ze stinken naar uien, daarmee doen ze hun maal
Na dat maal staan ze op, om hun broek op te hijsen
En dan gaan ze weer hijsen, tot 't boert in hun krop
In dat Oud-Amsterdam zie je zeelieden zwieren
En dan de meiden versieren, lijf aan lijf, warm en klam
En draaien hun bals als een went’lende zon
Op de klank, dun en vol, van een accordeon
En zo rood als een kreeft happen zij naar wat lucht
Tot opeens, met een zucht, de muziek 't begeeft
Met een air van gewicht voeren zij met wat spijt
Dan hun Mokumse meid weer terug in het licht
In dat Oud-Amsterdam gaan de zeelui aan 't drinken
Aan 't drinken en drinken, en daar nog 'es op drinken
Tot 't Oude Kerksplein op een thuishaven lijkt
En de hoer in 't kozijn net als moedertje kijkt
En haar borst is de borst van verloofde of vrouw
En daarna weer zo’n dorst, en de nacht wordt al grauw
Want op terug naar de schuit en de kater breekt aan
En ze snikken 't uit, tegen meerpaal en kraam
In dat Oud-Amsterdam, in 't Oud-Amsterdam
In dat Oud-Amsterdam
Tłumaczenie tekstu piosenki
W tym starym Amsterdamie, niedaleko portu,
Żeglarze idą do lawendy, piją płot tamy
W Starym Amsterdamie marynarze są pijani.
Jak Pennant, taki beznadziejny w dokach.
Stary Amsterdamski żeglarz oszaleje.
Dopóki nie chce utopić się w piwie, gram jest szary.
Ale w Oud-Amsterdam widzisz żeglarzy,
Kiedy poranne słońce ryczy nad Damrakiem i groblą
W Starym Amsterdamie widać żeglarzy uciekających.
Srebrzysty śledź połyka, na ogonie, z rąk
Rzucają rękami w zęby kolanami.
Bo będą go bić jak kota w getcie.
Pachną węgorzem w swoich brudnych niebieskich swetrach.
Pachną cebulą, więc jedzą.
Po kolacji wstają, żeby poderwać spodnie.
A potem znowu będą się podnosić, dopóki nie wyskoczy do pępka.
W tym starym Amsterdamie widzisz marynarzy kołyszących się,
A następnie zdobią dziewczyny, ciało do ciała, ciepłe i lepkie,
I zamieniają ich jaja jak letnie słońce,
W dźwięk subtelnego i pełnego akordeonu,
A czerwoni, jak homar, wychodzą, by zaczerpnąć powietrza.,
Aż nagle, z westchnieniem, Muzyka się zepsuje.
Z powietrzem wagi niosą z pewnym żalem,
A potem ich Mokumańska Pokojówka wraca na świat
W Starym Amsterdamie marynarze zaczynają pić.
Piję i piję za to.
Dopóki stary plac kościelny nie będzie wyglądał jak Port i dziwka na parapecie, tak jak wygląda matka, a jej pierś to pierś pana młodego lub żony, a potem takie pragnienie, a noc stanie się szara, ponieważ w drodze powrotnej do barki pojawia się kac i płaczą o to na nocniku i straganie.
W De Oud-Amsterdam, w ' T Oud-Amsterdam,
W tym starym Amsterdamie.