Любовь Успенская — Я и Париж tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Я и Париж", wykonawca: Любовь Успенская.
Tekst piosenki
Задумчивый ливень играет на клавишах крыш,
Я снова тебя вспоминаю, тебя и Париж.
Кружились любовь и веселье, мы плыли по Сене весенней.
И ангел святой там был со мной.
Три дня пронеслись как мгновенье, три ночи как сон.
И слышали мы в сновиденьях малиновый звон.
Гром грянул средь ясного неба, и вдруг мы расстались нелепо,
И ангел исчез во тьме небес.
Где ты, друг мой синеокий,
Где ты, самый близкий, но далекий.
Здесь без тебя мне грустно так и одиноко,
Где ты, где ты, отзовись.
Что я тебя потеряла — виною сама,
Я встречи с тобой ждать устала, схожу я с ума.
Бегу от друзей и знакомых, в плену сожалений я дома.
Весна у окна, сижу одна.
Где ты, друг мой синеокий,
Где ты, самый близкий, но далекий.
Здесь без тебя мне грустно так и одиноко,
Где ты, где ты, отзовись.
Задумчивый ливень играет на клавишах крыш,
Я снова тебя вспоминаю, тебя и Париж.
Так хочется верить, что завтра, на белых ступенях Монмарта,
Смогу я опять тебя обнять.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Zamyślona ulewa gra na klawiszach dachów,
Znów cię pamiętam, Ciebie i Paryż.
Wirowała miłość i zabawa, płynęliśmy wiosenną Sekwaną.
A Anioł Święty był tam ze mną.
Trzy dni minęły jak chwila, trzy noce jak sen.
I słyszeliśmy w snach szkarłatne dzwonienie.
Grzmot wybuchł w jasnym niebie i nagle zerwaliśmy absurdalnie,
Anioł zniknął w ciemnościach nieba.
Gdzie jesteś, mój przyjacielu niebieskawy,
Gdzie jesteś, najbliżej, ale daleko.
Bez ciebie jestem smutna i samotna.,
Gdzie Jesteś, Gdzie jesteś, odezwij się.
Że cię straciłam.,
Jestem zmęczona czekaniem, tracę rozum.
Uciekam od przyjaciół i znajomych, w niewoli żalu jestem w domu.
Wiosna przy oknie, siedzę sama.
Gdzie jesteś, mój przyjacielu niebieskawy,
Gdzie jesteś, najbliżej, ale daleko.
Bez ciebie jestem smutna i samotna.,
Gdzie Jesteś, Gdzie jesteś, odezwij się.
Zamyślona ulewa gra na klawiszach dachów,
Znów cię pamiętam, Ciebie i Paryż.
Chcę wierzyć, że jutro, na białych schodach Montmartre,
Mogę cię znowu przytulić.