Loco Locass — Spleen et Montréal tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Spleen et Montréal", wykonawca: Loco Locass.
Tekst piosenki
C’pas vraiment qu'ça va mal
mais depuis que j’ai quitté la capitale pour Montréal
faut que j’sois réaliste j’m'étale dans le dédale de mon encéphale
Plus souvent je détale en direction de mon idéal astral
Astreint au train-train quotidien comme un esclave à fond d’cale
J’ai l’impression que ma vie m’avale mais sans mon aval
Comme Diogène avec son fanal je cherche un homme en moi
qui ne soit pas celui que je vois mois après mois
J’sais pas c’qui va pas j’ai pourtant mes dix doigts
ma blonde à côté d’moi un toit j’ai même un emploi
Mais chaque jour un peu plus je ploie sous le poids
d’un couvercle bien vissé au-dessus d’ma tête
une sorte de cercle ben vicié
Sans aspiration j’peux pu respirer
Aspiré par la spirale d’une houle à rappel j’me rappelle
qu’y faut que je coule encore plus profond
pour espérer remonter si j’ai de la veine avec la veine de fond
Spleen et Montréal, comme dans le vortex de mistral
Spleen et Montréal, ma vie m’avale en amont en aval
Spleen et Montréal, comme Diogène avec son fanal
Toujours en quête d’un idéal
Sangsue seule et scellé dans son salon morose
je me métamorphose comme le cafard du cas Kafka
Mon corps est comme une espèce d’insecte extrinsèque à mon cortex
À peine parvenue larve à des années-lumières d’un malamute en rut
Je mute en vache avachie dans son pré sent une sorte d’animal
mou en mal de mou vement assis ici et là, las… las.
Sans cesse hélas enlacé par la paresse
Le remords mord aux dents me dévore corps et âme
comme mon osti d’nation sans aucune ostination
Je suis le pro de la crastination
Le paresseux qui, par essence a sué à scier ses essieux
pour justifier avoir à les réparer avant de pouvoir être paré
Tant de talent latent au fond de l'étang attendant un élan
Après 2 ans, han, y s’rait peut-être temps que j’me botte le. han
car quand je le veux, je peux devenir Dieu
Vivant sur le qui-vive en équilibre comme l’air de rien
T’nez vous ben j’men viens
Tout comme Poséidon, je possède le don de faire frémir les flots
Quand je dis vent, vingt vagues vont de l’avant
mais le plus souvent verre de vin à la main, je divague en vain sur le divan
Spleen et Montréal, comme dans le vortex de mistral
Spleen et Montréal, ma vie m’avale en amont en aval
Spleen et Montréal, comme Diogène avec son fanal
Toujours en quête d’un idéal
Tłumaczenie tekstu piosenki
Nie jest tak źle.
ale odkąd wyjechałem ze stolicy do Montrealu.
muszę być realistą, leżę w labiryncie mojego mózgu.
Częściej odchylam się w kierunku mojego astralnego ideału
Codziennie w pociągu jak niewolnik na dnie ładowni
Czuję, że moje życie połyka mnie, ale bez mojego połknięcia
Jako Diogenes z jego fanalem Szukam człowieka we mnie
kto nie jest tym, kogo widzę miesiąc po miesiącu
Nie wiem, co jest nie tak, ale mam swoje dziesięć palców.
moja Blondynka obok mnie dach mam nawet pracę
Ale każdego dnia trochę bardziej pochylam się pod ciężarem
z mocno przykręconej pokrywy nad moją głową
jakiś zakrwawiony krąg Ben ' a.
Bez ssania mogę oddychać
Zasysane przez spiralę puchnąć przypominać pamiętam
czego potrzebuję, abym zatonął jeszcze głębiej
mam nadzieję, że wrócę, jeśli mam żyłę z dolną żyłą
Splin i Montreal jako w wirze Mistral
Splin i Montreal, moje życie połyka mnie w górę rzeki
Splin i Montreal jako Diogenes z jego fanalem
Zawsze w poszukiwaniu ideału
Pijawka jest sama i zapieczętowana w swoim ponurym salonie
zamieniam się w karalucha z przypadku Kafki
Moje ciało jest jak jakiś owad poza moją korą
Ledwie osiągnął larwy w latach świetlnych od rogatego Malamute
Mutuję w krowę avahii na jej łące pachnie jak jakieś zwierzę
siedząc tu i tam, Las ... Las.
Nieustannie, niestety, objęty lenistwem
Wyrzuty sumienia gryzą mnie zębami i duszą.
jak mój kraj bez austinstvo
Chodzi mi o krustynację.
Leniwy, który zasadniczo pocił się, by przeciąć swoje osie
aby uzasadnić konieczność ich naprawy, zanim zostaną udekorowane
Tak wiele ukrytych talentów na dnie stawu czeka na rozpęd
Po 2 latach, Han, może powinienem zacząć. Hahn
bo kiedy tego chcę, mogę być Bogiem.
Życie w równowadze jak powietrze z niczego
Jesteś nosem, BEN, jestem mężczyzną.
Tak jak Posejdon, mam dar wywoływania fal drżących
Kiedy mówię wiatr, dwadzieścia fal iść do przodu
ale najczęściej kieliszek wina w ręku, na próżno leżę na kanapie
Splin i Montreal jako w wirze Mistral
Splin i Montreal, moje życie połyka mnie w górę rzeki
Splin i Montreal jako Diogenes z jego fanalem
Zawsze w poszukiwaniu ideału