Louis Capart — Merci Léo tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Merci Léo", wykonawca: Louis Capart.
Tekst piosenki
Merci Léo d'être passé dans le ciel de la liberté
Comme un soleil éclairant nos jeunes années
Compagnon de Mélancolie, tu faisais rimer notre vie
Avec le Vent, la Musique et la Nostalgie
Et tu nous donnais Rendez-vous dans des cafés de vieux Marlous
Où l’on chantait la Vie la Mort et l’Amour Fou.
Merci Léo d’avoir ancré la Poésie dans nos Cités
Comme un envol Ailleurs où l’on rêvait d’aller
Mais aujourd’hui qu’on met en terre Rimbaud Verlaine et Baudelaire
La poésie s’en va, Léo, et c’est Misère
Qu’elle dérape dans la rue quand la Banlieue ne chante plus
Ces Mal-Aimés qu’on avait de si près connus.
Si un jour Il n’y a plus Rien
Que la Mer qui va et qui vient
Et du Bonheur à partager comme du Pain
Nous n’aurons plus depuis longtemps
Ni dieu Ni maître dans nos rangs
Et ta Chanson sera plus forte Avec Le Temps.
Merci Léo d’avoir soufflé les mots sur le feu des idées
Petits soleils émergeant de l’obscurité
Compagnons de la belle Histoire, nous rêvions sous le Drapeau Noir
De ces chansons qui portaient nos complots d’Espoir
De ta plume au fond de nos c urs les mots suffisaient aux rêveurs
On pouvait enfin croire aux lendemains meilleurs
Merci Léo d’avoir semé des cailloux pour nous retrouver
Dans les jardins où la vie est à inventer
Mais aujourd’hui qu’on met en terre la Chanson et Apollinaire
La Poésie s’en va, Léo, et c’est misère
De la voir toujours exilée au fond des caves enfumées
Parent lointain qu’on prétend avoir tant aimé.
Si un jour Il n’y a plus Rien
Que la Mer qui va et qui vient
Et du Bonheur à partager comme du Vin
Nous n’aurons plus depuis longtemps
Ni dieu Ni maître dans nos rangs
Et ta Chanson sera plus forte Avec Le Temps.
Merci Léo d’avoir lancé les mots comme de gros pavés
Dans la vitrine en Frime de la Société
Compagnon de nos rêveries tu faisais rimer l’Anarchie
Avec l’Espoir, La Solitude et nos Envies
Et tu nous donnais Rendez-Vous la nuit tombée avec les loups
Pour les beaux combats de Ceux qui restent debout.
Merci Léo d’avoir donné tant de talent aux Variétés
Qu’un Quatorze Juillet vaut bien un «jour Ferré «Mais aujourd’hui qu’on met en terre les Belles Idées Libertaires
La Poésie s’en va Léo et c’est Misère
De la voir ainsi méprisée aux marges des palais friqués
Et des scènes d'état où l’art est étranger
Si un jour Il n’y a plus Rien
Que la Mer qui va et qui vient
Et du Bonheur à partager entre Copains
Nous n’aurons plus depuis longtemps
Ni dieu Ni maître dans nos rangs
Et ta Chanson sera plus forte Avec Le Temps.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Dziękuję, Leo, że trafiłeś do nieba wolności
Jak słońce oświetlające nasze młode lata
Towarzyszu melancholii, rymowałeś nasze życie
Z wiatrem, muzyką i tęsknotą
I umówiłeś nas na spotkanie w kawiarni starego Marlowe ' a.
Gdzie śpiewano życie o śmierci i szalonej miłości.
Dziękuję Leo za zakotwiczenie poezji w naszych miastach
Jak odlecieć do innego miejsca, gdzie marzyłem, aby przejść
Ale dziś zamkniemy Rimbauda Verlaina i Baudelaire ' a.
Poezja odchodzi, Leo, a to nieszczęście
Że wyrwie się z ulicy, gdy przedmieścia już nie śpiewają
Ci niekochani, których znaliśmy tak blisko.
Jeśli nigdy nie zostanie nic
Że morze, które przychodzi i odchodzi
I szczęście dzielić jak chleb
Od dawna nie będziemy mieli.
Ani Bóg, ani nauczyciel w naszych szeregach
Z czasem twoja piosenka stanie się głośniejsza.
Dziękuję, Leo, że wysadziłeś słowa w ogień pomysłów
Małe słońca wyłaniające się z ciemności
Towarzysze w pięknej historii, marzyliśmy pod czarną flagą
Z tych piosenek, które niosły nasze nadzieje
Z twojego pióra w głębi naszych serc Słowa wystarczały marzycielom
W końcu można było uwierzyć w lepszą przyszłość
Dzięki, Leo, za sianie kamieni, żeby nas znaleźć.
W ogrodach, gdzie życie jest wymyślone
Ale dzisiaj, kiedy kładziemy na ziemi pieśń i Apolinary
Poezja odchodzi, Leo, a to nieszczęście
Widząc ją wciąż wyrzuconą na dno zadymionych piwnic
Daleki krewny, który podobno był tak kochany.
Jeśli nigdy nie zostanie nic
Że morze, które przychodzi i odchodzi
I szczęście do dzielenia się jak wino
Od dawna nie będziemy mieli.
Ani Bóg, ani nauczyciel w naszych szeregach
Z czasem twoja piosenka stanie się głośniejsza.
Dziękuję, Leo, że rzuciłeś słowa jak wielki brukowiec
W witrynie firmy
Towarzysz naszych marzeń rymowałeś anarchię
Z nadzieją, samotnością i naszymi pragnieniami
Umówiłeś nas na spotkanie z wilkami.
Za wspaniałe walki tych, którzy stoją.
Dziękuję Leo za oddanie tak wielu talentom pokazu odmian
Że czternasty lipca jest wart "Żelaznego dnia", ale dziś kładziemy w ziemi piękne libertariańskie idee
Poezja odchodzi Leo, a to nieszczęście
Widząc ją tak pogardzaną na obrzeżach gorących pałaców
I sceny Państwowe, w których sztuka jest obca
Jeśli nigdy nie zostanie nic
Że morze, które przychodzi i odchodzi
I szczęście, aby podzielić się z przyjaciółmi
Od dawna nie będziemy mieli.
Ani Bóg, ani nauczyciel w naszych szeregach
Z czasem twoja piosenka stanie się głośniejsza.