Love Of Lesbian — Move On tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Move On", wykonawca: Love Of Lesbian.
Tekst piosenki
Wio, siempre me viene ese ruido a las diez menos cuarto
Cuando vienen esas ondas de manera puntual
Oigo radios clandestinas en un coctel agradable de noticias
Menos las tuyas
Wio, sé que la culpa la tiene esa antena gigante
La instalaron sin permiso y me hace el alma estallar
Al igual me he vuelto loco y a mi edad me ha dado por oir mil voces
Si acerco el oído, no podré escuchar el mar
¿No ves? Tan solo aquel ruido que aceptamos por verdad
¿Y si el ruido es todo lo que sé?
Un ruido que hasta el silencio ve Huyamos hoy, antes de las diez
Si huimos hoy, no enloqueceré
Wio, constelaciones de gente como un planetario
Vecindarios que se ignoran en sistema dual
Parabólicos y obsesos que en la noche se sinceran y se crecen
¡Qué valientes!
Wio, alguien desde una terraza ha gritado «te amo»
Una suave interferencia, culpa al viento solar
Un poema embotellado que en estéreo ha aterrizado en mi inconsciente
Y sé… Si acerco el oído no va a aparecer el mar
¿No ves? Tan solo aquel ruido que aceptamos por verdad
¿Lo ves? Si somos dos islas en un mar que es gris ciudad
Di quién, ¿quién de los dos se atreverá a nadar?
¿Y si el ruido es todo lo que sé?
Un ruido que hasta el silencio ve Huyamos hoy, antes de las diez
Tłumaczenie tekstu piosenki
VIO, zawsze dostaję ten hałas dziesięć minus jedna czwarta
Kiedy te fale nadejdą na czas
Słyszę podziemne stacje radiowe w miłym koktajlu wiadomości
Poza twoimi.
VIO, wiem, że to wina tej gigantycznej anteny.
Zainstalowali go bez pozwolenia, a to sprawia, że moja dusza eksploduje
Tak jak oszalałem i w moim wieku dał mi tysiąc głosów,
Jeśli podejdę bliżej, nie usłyszę morza.
Nie widzisz? Tylko ten hałas, który uważamy za prawdę.
Co jeśli hałas jest wszystkim, co wiem?
Hałas, który nawet cisza widzi, biegniemy dzisiaj, do dziesięciu
Jeśli dziś uciekniemy, nie oszaleję.
Wio, konstelacje ludzi jak Planetarium
Obszary, które są ignorowane w systemie podwójnym
Paraboliczne i obsesyjne, które w nocy są szczere i rosną
Jakie odważne!
Wio, ktoś z tarasu krzyknął: "Kocham Cię»
Łagodne zakłócenia, wina wiatru słonecznego
Wiersz w butelkach, który w stereo wylądował w mojej nieświadomości
I wiem ... jeśli podejdę bliżej, Morze się nie pojawi.
Nie widzisz? Tylko ten hałas, który uważamy za prawdę.
Widzisz? Jeśli mamy dwie wyspy na morzu, które jest szare miasto,
Powiedz mi, kto, który z nas odważy się pływać?
Co jeśli hałas jest wszystkim, co wiem?
Hałas, który nawet cisza widzi, biegniemy dzisiaj, do dziesięciu