Lynda Lemay — C'est comme ça tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "C'est comme ça", wykonawca: Lynda Lemay.
Tekst piosenki
Au bout du chemin, y a mes souvenirs
Y a un jardin à entretenir
C’est d’autres doigts qu’les miens
Qui feront les choses
Je serai pas là pour voir s’ouvrir les roses
Au bout du chemin, sur le gazon
Y a un petit chien qui jappe mon nom
C’est d’autres doigts qu’les miens
Qui le caresseront
Je serai plus là pour lancer son bâton
C’est comme ça
Y a rien à dire
Sitôt qu’c’est l’heure, on doit partir
On s’casse le cœur comme une tirelire
On laisse derrière c’qu’on a d’plus cher
Et on recommence ailleurs
C’pas vrai qu’on meurt
Au bout du chemin, sur le terrain, y a une vieille barque
Couchée dans l’foin, elle se souvient d’son plus grand lac
Comme elle, j’ai soif, je craque
Je deviens sèche
Je serai plus là pour la partie de pêche
C’est comme ça
C’est bien dommage
Sitôt qu’c’est l’heure, on ferme sa gueule
On remet son cœur dans ses bagages
On s’en va, les yeux
Comme des rivières
Refaire sa vie seul
Puisqu’y a jamais rien d’autre à faire
On laisse derrière
C’qu’on a de plus cher
Et on recommence
On recommence
C’pas vrai qu’on meurt
Tłumaczenie tekstu piosenki
Na końcu drogi moje wspomnienia
Jest ogród do pielęgnacji
To inne palce niż moje
Które będą robić rzeczy
Nie będę tutaj, aby zobaczyć, jak otwierają się róże
Na końcu drogi, na trawie
Tam mały piesek Jada moje imię.
To inne palce niż moje
Którzy będą go pieścić
Nie rzucę już patyka.
Właśnie tak.
Nie ma nic do powiedzenia.
Jak tylko nadejdzie czas, musimy wyjechać.
Serce pęka jak Skarbonka.
Zastrzegamy sobie Najdroższe
I zaczynamy od nowa gdzie indziej.
Nie, umieramy.
Na końcu drogi, na polu, stoi stara łódź
Leżąc w sianie, wspominała swoje największe jezioro
Jak ona, jestem spragniony, pękam
Jestem sucha.
Nie będę tu więcej łowić.
Właśnie tak.
Kąsać
Jak tylko nadejdzie czas, zamkniemy usta.
Wkładamy jego serce z powrotem do bagażu.
Idziemy, Oczy.
Jak rzeki
Przerobić swoje życie sam
Bo nie ma nic innego do roboty.
Zostawiamy za sobą
To najdroższa rzecz, jaką mamy.
I zaczynamy od nowa.
Zaczynamy.
Nie, umieramy.