Macbeth — Maikaefer flieg tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Maikaefer flieg", wykonawca: Macbeth.
Tekst piosenki
Die rote Sonne tief im Westen
in ihrem Blut ertrinkt.
Der Kranich mit seinen Schwingen
wie zum Abschied winkt.
Langsam sinkt die Nacht hernieder,
durch die Bäume weht der Wind.
Jeder spürt: ein Sturm wird kommen
und ein kleines Mädchen singt:
Maikäfer flieg, der Vater ist im Krieg,
die Mutter ist in Pommerland,
Pommerland ist abgebrannt
im Feuer? abgebrannt im Feuer…
Ins Rot getaucht sind jetzt die Auen,
Flammen lodern am Horizont.
Immer näher kommt das Grauen,
man hört das Donnern von der Front.
Nun gibt es kein Entrinnen mehr,
Angst erstickt jetzt jeden Schrei.
Der Krieg stopft sich den fetten Wanst,
zermalmt mit Kiefern sie zu Brei.
Maikäfer flieg, der Vater ist im Krieg,
die Mutter ist in Pommerland,
Pommerland ist abgebrannt —
im Feuer? abgebrannt im Feuer…
Mann für Mann die Reihen fallen,
ohne Gnade ausradiert.
Es regnet Blut aus dunklen Wolken,
Asche nun das Land verziert
Über Wege, fern der Heimat,
die Hoffnung — ein verlorener Traum,
wälzt sich nun ein Strom aus Menschen,
entwurzelt wie ein alter Baum.
Maikäfer flieg, der Vater ist im Krieg,
die Mutter ist in Pommerland,
Pommerland ist abgebrannt —
im Feuer? abgebrannt im Feuer…
Tłumaczenie tekstu piosenki
Czerwone słońce głęboko na Zachodzie
tonie w jej krwi.
Żuraw z jego huśtawką
jak macha na pożegnanie.
Powoli schodzi noc,
przez drzewa wieje wiatr.
Wszyscy czują: nadchodzi burza
i mała dziewczynka śpiewa:
Chrząszcz majowy lata, ojciec na wojnie,
matka na Pomorzu,
Pomorze spłonęło
w ogniu? spłonął w ogniu…
Zanurzone w kolorze czerwonym są teraz zalewowe,
Płomienie płoną na horyzoncie.
Coraz bliżej szary,
słychać grzmot z frontu.
Teraz już nie ma zbawienia,
Strach teraz tłumi każdy krzyk.
Wojna wypełnia się tłustym Vanstem,
zmiażdżyłem ich szczękami w owsiankę.
Chrząszcz majowy lata, ojciec na wojnie,
matka na Pomorzu,
Pomorze spłonęło —
w ogniu? spłonął w ogniu…
Człowiek po człowieku szeregi spadają,
zniszczony bez litości.
Leje krew z ciemnych chmur,
Popioły teraz zdobią ziemię
O ścieżkach odległych od ojczyzny,
Nadzieja jest straconym marzeniem,
teraz toczy się strumień ludzi,
wyrwane jak stare drzewo.
Chrząszcz majowy lata, ojciec na wojnie,
matka na Pomorzu,
Pomorze spłonęło —
w ogniu? spłonął w ogniu…