Manau — J'Dédicace tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "J'Dédicace", wykonawca: Manau.
Tekst piosenki
Texte: Martial Tricoche
Musique: Cédric Soubiron, Frédéric Helbert
Batterie: Laurent Faucheux — Basse: Laurent Vernerey
Guitare: Eric Tressard — Flûte: Bruno Le Rouzic
Violon: Grégor Gandon
J’ai tant vécu de choses
J’ai tant vécu de galères
C’est ce que dit ma prose avec mon style et mon vocabulaire
J’ai eu des hauts et des bas, tu peux comprendre ça
Écoute petit, la vie de celui qui pose sa voix
Saint Denis m’a vu naître, il y a quelques temps déjà
Je ne savais pas qu’un celte sommeillait au fond de moi
Ma jeunesse était vraiment curieuse
La seule culture que j’avais, c'était les cités de Villetaneuse
Je me souviens du gamin que j'étais à l'époque
Je me souviens encore du premier choc autour des blocs
Des cités enchantées, des forêts bétonnées
C’est là qu’on a soudé les pieds à beaucoup de jeunes du quartier
Et pourtant la meute a continué sa ronde
Encore plus unie que les chevaliers de la Table Ronde
On était fort, personne nous mettait à l’amende
Paris n'était pas pour nous Forêt de Brocéliande
J’dédicace ceci à tous les miens
À tous les gens qui me connaissent bien
À tous mes potes et mes frangins
À toutes les personnes, même ceux que j’ai perdu de vue
À tous les individus qui peuplent ma Tribu
J’dédicace ceci à tous les miens
À tous les gens qui me connaissent bien
À tous mes potes et mes frangins
À toutes les personnes, même ceux que j’ai perdu de vue
À toutes les individus, à toute ma Tribu
L’adolescence, l'âge des conneries
Je n’ai pas pu y échapper, et moi aussi j'étais aigri
Comme certains jeunes que vous voyez traîner la journée dans les rues
Comme des âmes perdues
Je sais de quoi je parle, je sais ce que je dis
N’oublie pas que Martial raconte parfois des parties de sa vie
Alors ne me prend pas pour le garçon bon et gentil
Et sache que du moine, je ne porte que l’habit
Je sais que j’ai une tête à habiter un jolie pavillon
Mais malheureusement j’ai du m’adapter aux tours de béton
Qui ont rythmé ma vie depuis tout petit
Avec ma mère, mes quatre frères, dans une cité: oui j’ai grandi
Je vis toujours des choses, je vis toujours des galères
C’est ce que dit ma prose, avec mon style et mon vocabulaire
Encore des hauts et des bas, tu peux comprendre ça
Écoutes petit, la vie de celui qui pose sa voix
Saint Denis m’a vu naître il y a quelques temps déjà
Je ne savais qu’un celte sommeillait au fond de moi
Ma jeunesse était vraiment curieuse
Je suis devenu un homme, j’habite toujours à Villetaneuse
J’dédicace ceci à tous les miens
À tous les gens qui me connaissent bien
À tous mes potes et mes frangins
À toutes les personnes, même ceux que j’ai perdu de vue
À tous les individus qui peuplent ma Tribu
Tłumaczenie tekstu piosenki
Tekst: Bojowy Trikosz
Muzyka: Cedric Soubiron, Frederick Helbert
Perkusja: Laurent Kosoy - Bas: Laurent Vernery
Gitara: Eric Tressard - Flet: Bruno Le Ruzik
Skrzypce: Grzegorz Gandon
Tyle przeszedłem.
Tak dużo żyłem na galerach.
Tak mówi moja proza z moim stylem i słownictwem
Miałem wzloty i upadki, wiesz o tym.
Posłuchaj, kochanie, życie kogoś, kto zadaje swój głos.
Saint-Denis widział, jak się urodziłem, jakiś czas temu
Nie wiedziałem, że Celt drzemie głęboko we mnie
Moja młodość była bardzo ciekawa
Jedyną kulturą, jaką miałem, były miasta Villetanez
Pamiętam chłopca, którym byłem w tym czasie
Wciąż pamiętam pierwsze uderzenie wokół bloków
Zaczarowane miasta, betonowe lasy
Tutaj spawaliśmy nogi wielu młodym ludziom w okolicy
A jednak stado kontynuowało swój krąg
Jeszcze bardziej spójny niż Rycerze Okrągłego Stołu
Byliśmy silni, nikt nas nie ukarał.
Paryż nie był dla nas lasem Broseliand
Poświęcam to wszystkim moim
Wszystkim, którzy mnie dobrze znają.
Wszystkim moim przyjaciołom i braciom
Wszystkich ludzi, nawet tych, których straciłem.
Wszystkim ludziom, którzy zamieszkują moje plemię.
Poświęcam to wszystkim moim
Wszystkim, którzy mnie dobrze znają.
Wszystkim moim przyjaciołom i braciom
Wszystkich ludzi, nawet tych, których straciłem.
Wszyscy ludzie, całe moje plemię.
Dorastanie, wiek bzdur
Nie mogłem tego uniknąć, a ja też byłem rozgoryczony
Jak niektórzy młodzi ludzie, których widzisz, spędzają popołudnie na ulicach
Jak zagubione dusze
Wiem, o czym mówię.
Nie zapominaj, że Marcial czasami mówi o częściach swojego życia
Więc nie bierz mnie za miłego chłopca.
I wiedz, że od mnicha noszę tylko ubrania
Wiem, że mam głowę do życia w pięknym pawilonie
Ale niestety musiałem dostosować się do betonowych wież
Które rytmizowały moje życie od dzieciństwa
Z moją matką, moimi czterema braćmi, w mieście: tak, dorastałem
Zawsze żyję rzeczami, zawsze żyję galerami
Tak mówi moja proza, z moim stylem i słownictwem
Więcej wzlotów i upadków, możesz to zrozumieć.
Słuchaj, mały, życie kogoś, kto zadaje swój głos.
Saint-Denis widział, jak się urodziłem jakiś czas temu
Wiedziałem tylko, że Celt drzemie głęboko we mnie
Moja młodość była bardzo ciekawa
Stałem się mężczyzną, nadal mieszkam w Villetanese.
Poświęcam to wszystkim moim
Wszystkim, którzy mnie dobrze znają.
Wszystkim moim przyjaciołom i braciom
Wszystkich ludzi, nawet tych, których straciłem.
Wszystkim ludziom, którzy zamieszkują moje plemię.