Mantus — Das Lied Von Der Elbe tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Das Lied Von Der Elbe", wykonawca: Mantus.
Tekst piosenki
Sie war nun fort seit 20 000 Jahren
Bedeckt von Schlamm, Muscheln in den Haaren
Eine uralte Göttin feiert ihr Comeback
Die Stirn versteinert, die Lippen ohne Zweck
Sie teilt das Wasser, sie teilt die Wellen
Selbstmördergrab, Lagerfeuerstellen
Sie will ja nichts als ihren Garten wiedersehen
Und zwischen Bär und Adler gehen
12 Fuß hoch und in Quallenfarben
Die Haut aus Schutt, Algen oder Narben
Der Gang einer Spinne, traurig und allein
Sie fand ihre Welt begraben unter Stein
Das Leben der Menschen, was hatte sie davon?
Sie sah nur den Wahnsinn aus Eisen und Beton
Sie sah nur die Häuser, die Autos und das Licht
Aber Bären oder Adler nicht
Sie hob die Hand, die Stadt soll bluten
Ich werd hier alles überfluten
Die alte Göttin zeriss mit Macht
Die Regenwolken in einer Nacht
Für Stein und Eisen soll das genügen
Aber mehr noch brauch ich für die Lügen
Aus Neon und Papier
Ich rufe die anderen Flüsse zu mir
Ich hasse die Stadt
Ich hasse die Stadt
Ich hasse die Stadt
Ich hasse die Stadt
Ich hasse die Stadt
Ich hasse die Stadt
Ich hasse die Stadt
Und die Stadt muss weg
Moldau und Mulde
Und Saale brigen Wasser
Havel und Eger
Und Elster bringen Dreck
Moldau und Mulde
Und alle bringen Wasser
Ich hasse die Stadt
Und die Stadt muss weg
Welt aus Wasser, schwimmende Tische
Friede für Enten, Schwäne und Fische
Menschen vertrieben, Städte zerstört
Nichts was die alte Elbe noch hört
Sie geht zurück,
sich wieder schlafen legen
Bedeckt von Schutt,
Ruinen und Regen
Für ein, zwei Jahre oder mehr
Tłumaczenie tekstu piosenki
Teraz trwało to przez 20 000 lat
Pokryte błotem, muszle we włosach
Starożytna bogini świętuje swój powrót
Czoło skamieniałe, usta bez celu
Ona dzieli wodę, ona dzieli fale
Grób Samobójców, Ogniska
Ona nie chce niczego oprócz swojego ogrodu ponownie
I iść między niedźwiedziem i Orłem
12 stóp wysokości i w kolorach meduzy
Skóra z gruzu, glonów lub blizn
Chód pająka, smutny i samotny
Znalazła swój świat pochowany pod kamieniem
Życie ludzi, co to miało z tego?
Widziała tylko szaleństwo z żelaza i betonu
Widziała tylko domy, samochody i światło.
Ale niedźwiedzie czy orły nie
Podniosła rękę, miasto musi krwawić
Zaleję to miejsce.
Starożytna bogini z mocą dręczony
Deszczowe chmury w jedną noc
W przypadku kamienia i żelaza powinno to wystarczyć
Ale co więcej, muszę kłamać
Wykonane z neon i papieru
Wzywam inne rzeki
Nienawidzę miasta.
Nienawidzę miasta.
Nienawidzę miasta.
Nienawidzę miasta.
Nienawidzę miasta.
Nienawidzę miasta.
Nienawidzę miasta.
A miasto musi odejść
Wełtawa i rów
I Saale brigen water
Havel i Eger
A Sroki przynoszą błoto
Wełtawa i rów
I wszyscy przynoszą wodę
Nienawidzę miasta.
A miasto musi odejść
Świat wody pływające stoły
Świat dla kaczek, łabędzi i ryb
Ludzie wypędzeni, miasta zniszczone
Nic, co stara Łaba jeszcze słyszy
Wraca.,
wracaj do łóżka
Pokryty gruzem,
Ruiny i deszcz
Przez okres jednego, dwóch lat lub więcej