Manuel Carrasco — Montañas De Sal tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Montañas De Sal", wykonawca: Manuel Carrasco.
Tekst piosenki
Vendabal de nostalgia me alimmenta
cuando te oigo hablar,
llega el blanco y verde de las cosas nuestras,
llega el cafelito bueno del sofá.
Si ya lo sé, que tendría que cuidarme,
pero tu también.
El cansancio lo curaste sin palabras,
mi canción quiere curarte a títambién.
Túeres mi salvación,
mi primavera cuando llueve la distancia en mí.
Háblame para que vea las maravillas que hay en tí.
Montañas de sal, tu marinero en alta mar.
El beso eterno en el salón,
y la alegría del poniente de tu mano.
Tanto corazón en tu vientre azul, llenando tantas vidas.
Quésería de nosotros si no estás, mi capitán.
Mi flamenco cuando aprendo cada día de tí.
Aún recuerdo que en tu sombra me gustaba mirar muelles,
ver a los barquitos venir.
Eres mi salvación, mi primavera cuando llueve la distancia en mí.
Háblame para que vea las maravillas que hay en tí.
Montañas de sal, tu marinera enamora.
Una candela con el son de un cantecito de levante, rompiendo la noche.
En la inmensidad de tu plenitut,
siempre encuentro la calma.
Que tu brisa no me deje de soplar, montañas de sal.
Mi luz, mi puerto, mi lugar, un pedacito de mi ser.
Refugio en la deriva de esta vida,
que me arrastra cada amanecer, cada atardecer.
Yo vuelvo a navegarte con mi barco
y mi guitarra de papel, de papel.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Vendabal nostalgii karmi mnie
kiedy słyszę, jak mówisz,,
przychodzi biały i zielony nasze rzeczy,
dobra kawa pochodzi z kanapy.
Gdybym już wiedział, musiałbym zadbać o siebie.,
ale ty też.
Zmęczenie wyleczyło go bez słów,
moja piosenka chce cię uleczyć.
Jesteś moim zbawieniem,
Moja wiosna, kiedy pada we mnie deszcz.
Porozmawiaj ze mną, abym zobaczył w tobie cuda.
Słone góry, Twój żeglarz na pełnym morzu.
Wieczny pocałunek w salonie,
i radość Westeros z Twojej ręki.
Tyle serca w Twoim niebieskim brzuchu, wypełniając tak wiele żyć.
- Jeśli cię tu nie będzie, mój kapitanie.
Moje flamingi, kiedy uczę się od ciebie każdego dnia.
Wciąż pamiętam, że w Twoim cieniu lubiłem patrzeć na nabrzeża.,
oglądać żeglarzy.
Jesteś moim zbawieniem, moją wiosną, kiedy pada we mnie deszcz.
Porozmawiaj ze mną, abym zobaczył w tobie cuda.
Góry soli, Twój marynarz się zakochuje.
Candela z dźwiękiem małego Levante, łamiąc noc.
W ogrom Twojej niewoli,,
zawsze znajduję spokój.
Niech twój wietrzyk nie przestanie wiać na mnie, góry soli.
Moje Światło, mój Port, moje miejsce, kawałek mojej istoty.
Schronienie w dryfie tego życia,
który ciągnie mnie każdy świt, każdy Zachód słońca.
Wracam do Ciebie z moim statkiem.
i moja papierowa gitara, papierowa.