Marco Masini — Briciole tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Briciole", wykonawca: Marco Masini.
Tekst piosenki
Quante cose ci dividono lo sai
oggi che abbiamo fretta
ed amarsi è difficile
i tuoi occhi che sorridono a metà
calamitano azioni e parole
le solite…
tu che reciti distrattamente
io che mi eccito nei sogni miei
in questo letto privo di orizzonte
dove il sole non tramonta mai
Vedi caro amore mio
Come si apre le braccia
ad un vento senza fiato
all’ultima bugia
al silenzio che
accusai colpevoli
Come si esce dalla festa
con il trucco in faccia
il cuore un pò ubriaco
e una fotografia
come qualcosa che
non appartiene a noi
E restano le briciole però
Si continua a fingere lo sai
lo so Quante strade ci allontanano da qui
Ma le speranze incollate ai difetti
guariscono le ferite di ogni estranea
verità risparmiandoci l’ultimo errore
possibile…
Così il passato muore nel presente
e ci incontriamo un’altra volta qui
nell’infinito spazio di un istante
come due interpreti di un altro film
vedi caro amore mio
anche sotto la pioggia
un altro vento stende
la sua biancheria
ed asciuga le colpe e le lacrime
anche quando senza orchestra
il battito solfeggia
e l’ultimo rimasto
Ancora ci appartiene
e se lo voglio e se lo vuoi
ci aspetteremo qui…
Forse è solo il bisogno di vivere
ecco perchè in questo addio
mi cadi fra le braccia
e sembra solo un gioco
della fantasia
un’altra scusa
per accorgersi di noi
Restano le briciole però
si continua a fingere lo sai lo so
(Grazie a Margi per questo testo e a viola per le correzioni)
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wiesz, ile nas dzieli.
dziś się spieszymy
i kochać siebie jest trudne
twoje oczy, które uśmiechają się do połowy
Magnes działania i słowa
zwykły…
grasz roztargniony
jestem podekscytowany w moich snach
w tym łóżku pozbawionym horyzontu
gdzie słońce nigdy nie zachodzi
Cm.
Jak otworzyć ręce
na bezdechowym wietrze
do ostatniego kłamstwa
do ciszy, która
oskarżyłem winnych.
Jak wyjść z partii
z makijażem na twarzy
serce trochę pijany
i Fotografia
jakoś, że
nie należy do nas.
I pozostają okruchy, chociaż
Nadal udajesz, że wiesz
wiem, jak daleko stąd odchodzą drogi.
Ale nadzieje przyklejone do wad
leczyć rany każdego nieznajomego
prawda, oszczędzając nam ostatniego błędu
możliwy…
Więc przeszłość umiera w teraźniejszości
spotkamy się tu jeszcze raz.
w nieskończonej przestrzeni chwili
jako dwóch wykonawców innego filmu
Zobacz też
nawet w deszczu
kolejny wiatr ściąga
jej bielizna
i ociera łzy i łzy
nawet bez orkiestry
bicie serca
i ostatni pozostały
Nadal należy do nas
i jeśli chcę, i jeśli chcesz
będziemy tu czekać.…
Może po prostu trzeba żyć
właśnie dlatego w tym pożegnaniu
spadasz mi na ręce.
i to jest po prostu jak gra
fantazja
kolejna wymówka
aby nas zauważyć
Pozostają okruchy, chociaż
nadal udajesz, że wiesz, wiem
(Dzięki Margie za ten tekst i fioletowy za poprawki)