Mark Olson — Wind And Rain tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Wind And Rain", wykonawca: Mark Olson.
Tekst piosenki
Further down the road there’s a promise
Standing in the wind and rain
Waiting for the birds of spring
Empty pockets are a part of love
Reach out for tomorrow
Life can be you and me
I won’t ever deceive you babe
Put a light in the window
And I’ll call your name
I’ll be yours always
I’ll be yours
All the seeds of chance are in the wind now
Taken from their waking dreams
Tossed and turned for us to see
Summers on your side when winter fades
Nå må lille Anna sove
Sove godt I senga si
Nå må lille Anna sove
Sove godt i senga si
We drove down to Beresford South Dakota. My Mom and Dad in the front,
two sisters and I in the back. My Aunt Margaret lived there all by herself.
My Dad would start to drive real fast and we would open the windows and spill
grape soda on ourselves. There were town parks we would stop at with bandstands,
no one else walking around under the trees just us; alone we’d stop there for
a while. Just being there with the family then, there wasn’t any time to make
decisions, there wasn’t any time at all and isn’t that what we want for
ourselves, a place to live, some work to do and our loved ones to be with
Tłumaczenie tekstu piosenki
"Further down the road there 's a promise"
Standing in the wind and rain
Waiting for the birds of spring
Puste kieszenie są częścią miłości
Reach out for tomorrow
Życie może być Tobą i mną
I won ' t ever deceive you babe
Zapal światło w oknie.
And I ' ll call your name
I ' ll be yours always
"I' ll be yours"
Wszystkie nasiona chance ' a są teraz na wietrze.
Zabrane z ich marzeń na jawie
/ Align = "left" /
Summers on your side when winter fades
Nå må Lille Anna sove
Sove godt i senga si
Nå må Lille Anna sove
Sove godt i senga si
Pojechaliśmy do Beresford w Południowej Dakocie. Moja mama i tata z przodu,
Dwie Siostry i ja na zapleczu. Moja ciotka Margaret mieszkała tam sama.
Mój tata zaczynał jeździć bardzo szybko, a my otwieraliśmy okna i rozlewaliśmy
napój winogronowy na nas samych. Były Parki Miejskie, w których zatrzymywaliśmy się z bandami.,
nikt inny nie chodził pod drzewami tylko my; sami zatrzymywalibyśmy się tam dla
jakiś czas. Po prostu będąc tam z rodziną, nie było czasu, aby
nie było czasu na decyzje.
My, miejsce do życia, praca do zrobienia i nasi bliscy do bycia z