Marta Gomez — De amarillo se viste la tarde tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "De amarillo se viste la tarde", wykonawca: Marta Gomez.
Tekst piosenki
Con paciencia de jardinero,
Va don hernando inventando gatos
En donde antes había madera.
Con paciencia de pescador,
Él talla hasta el amanecer.
Con la calma de un aguacero,
Su hermana pinta las alegrías
Con dos colores que se inventó.
Con la calma de un ventarrón
Le pinta hasta un amanecer.
La tarde caleña de amarillo se viste
Y las nubes que vuelan son tan sólo ilusión
Porque cuando al mirarlas en un soplo se alejan
Y no puede tocarlas quien no llegue hasta el sol
Con paciencia de costurera,
Voy recogiendo yo los retazos
De la madera que sobró.
Los escondo dentro del mar
Para que pierdan su color.
Con la calma de un caracol,
Yo también espero aquí en la orilla
A la madera que escondí.
A que vuelva para contarme
Los colores que aprendió.
La tarde caleña de amarillo se viste
Y las nubes que vuelan son tan solo ilusión
Porque cuando al mirarlas en un soplo se alejan
Y no puede tocarlas quien no llegue hasta el sol.
La tarde caleña de amarillo se viste
Y este mar que yo espero es tan solo ilusión
Es un mar de madera del color que se inventa
La mujer que le pinta hasta un amanecer.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Z cierpliwością ogrodnika,
Don Hernando wymyśla koty
Tam, gdzie kiedyś było drzewo.
Z cierpliwością rybaka,
Rzeźbi przed świtem.
Ze spokojem ulewy,
Jego siostra rysuje radości
Z dwoma kolorami, które zostały wynalezione.
Ze spokojem ventarrona
Maluje go do świtu.
Wieczór kalenya w Amarillo ubiera się
A latające chmury są tylko iluzją.
Bo kiedy patrzą na nich w duchu, odchodzą.
I nie może ich dotknąć ten, kto nie dotrze do Słońca.
Z cierpliwością szwaczki,
Zbieram płaty.
Z pozostałego drewna.
Ukrywam je w morzu.
Żeby stracili swój kolor.
Ze spokojem ślimaka,
Ja też czekam na plaży.
Do drzewa, które ukryłem.
Żeby wrócił, żeby mi powiedzieć.
Kolory, które rozpoznał.
Wieczór kalenya w Amarillo ubiera się
A latające chmury są tylko iluzją.
Bo kiedy patrzą na nich w duchu, odchodzą.
I nie może ich dotknąć ten, kto nie dotrze do Słońca.
Wieczór kalenya w Amarillo ubiera się
I to morze, na które mam nadzieję , jest tylko iluzją.
To jest drewniane morze kolorów, które zostało wynalezione
Kobieta, która maluje go przed świtem.