MARTIN SIMPSON — Lakes of Ponchartrain tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Lakes of Ponchartrain", wykonawca: MARTIN SIMPSON.
Tekst piosenki
Through streams and bogs and under bush, I made my weary way,
Though windfalls thick and devil’s floods, my aching feet did stray.
Until at last by evening start, on higher ground I gained,
And there I met with a Creole girl, by the Lakes of Pontchartrain
Good evening to you Creole girl, my money is no good,
Although I fear the 'gaitors, well I must defend the wood.
You are welcome here kind stranger my house is very plain,
But we never turn a stranger out, by the Lakes of Pontchartrain
She took me to her mammy’s house, and she treated me right well,
The hair around her shoulders, in them jet black ringlets fell.
I’d try to describe her beauty, but I find the words in vain,
So beautiful that Creole girl, by the Lakes of Pontchartrain.
Well I asked if she’d marry me, she said that could not be,
Because she loved a sailor, and he’s far away at sea.
She said that she would marry him, and true she would remain,
Even through he never did comeback, to the Lakes of Pontchartrain
So farewell farwell you Creole girl, I’ll ne’er see you no more,
I’ll ne’er forget your kindness, in the cottage by the shore.
And at each social gathering, a flowing glass I’d drain,
And I drink a health to the Creole girl, by the Lakes of Pontchartrain
Tłumaczenie tekstu piosenki
Przez strumienie i torfowiska i pod krzakami, udałem się w męczącą drogę,
Mimo gęstych wiatrów i diabelskich powodzi, moje bolące stopy zabłądziły.
/ Align = "left" / ,
I tam spotkałem się z Kreolką, nad jeziorami Pontchartrain.
Dobry wieczór Kreolko, moje pieniądze nie są dobre.,
Chociaż boję się gaitorów, muszę bronić lasu.
Jesteś tu mile widziany, nieznajomy. mój dom jest bardzo prosty.,
Ale nigdy nie wypuszczamy nieznajomego, nad jeziorami Pontchartrain
Zabrała mnie do domu swojej mamy i dobrze mnie traktowała.,
Włosy na jej ramionach, na nich opadały Czarne obrączki.
Spróbowałbym opisać jej piękno, ale słowa są daremne.,
Tak piękna ta kreolka, nad jeziorami Pontchartrain.
Zapytałem, czy za mnie wyjdzie, powiedziała, że to niemożliwe.,
Bo kochała marynarza, a on jest daleko na morzu.
Powiedziała, że za niego wyjdzie i że pozostanie,
Nawet przez niego nigdy nie wrócił, do jezior Pontchartrain
Więc Żegnaj farwell, Kreolko, nigdy więcej Cię nie zobaczę.,
Nigdy nie zapomnę twojej dobroci, w domku przy brzegu.
I na każdym spotkaniu towarzyskim, płynąca szklanka drenuję,
I wypiję zdrowie za Kreolkę nad jeziorami Pontchartrain.